მამაცაშვილი იოსებ
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
[[ფაილი:MAMACASHVILI.png|thumb|150პქ|იოსებ მამაცაშვილი]] | [[ფაილი:MAMACASHVILI.png|thumb|150პქ|იოსებ მამაცაშვილი]] | ||
'''მამაცაშვილი იოსებ''' — (1809-1874), ლიტერატორი, საზოგადო მოღვაწე, დაწყებითი განათლება მიიღო [[გორი|გორის]] სამაზრო სასწავლებელში, შემდეგ სწავლობდა [[თბილისი|თბილისის]] სასულიერო სემინარიაში. მსახურობდა თარჯიმნად ჯერ [[გორი|გორში]] — ოლქის უფროსთან, შემდეგ თბილისში კავკასიის უზენაეს სასამართლოში („ექსპედიცია სუდა ი რასპრავი“). 1832 წ. შეთქმულებაში მონაწილეობისთვის ი. მამაცაშვილი გადაასახლეს ქ. ვიატკაში, სადაც მსახურობდა ერთ-ერთ კანცელარიაში. აქ იგი [[სოლომონ დოდაშვილი|ს. დოდაშვილთან]] ერთად დაუახლოვდა გადასახლებაშივე მყოფ ა. გერცენს. სამშობლოში დაბრუნების შემდეგ (1836) ეწეოდა ინტენსიურ საზოგადოებრივსა და ლიტერატურულ საქმიანობას. მის სალონში თავს იყრიდნენ იმ დროის გამოჩენილი მოღვაწეები, იმართებოდა ლიტერატურული საღამოები, დისპუტები. ი. მამაცაშვილი დაახლოებული იყო [[მარი ბროსე|მ. ბროსესთან]]. იყო [[კავკასია|კავკასიის]] სასოფლო-სამეურნეო საზოგადოების წევრი. მისი სტატიები [[სოფლის მეურნეობა|სოფლის მეურნეობის]] საკითხებზე იბეჭდებოდა „[[ცისკარი (ჟურნალი)|ცისკარში]]“ და „გუთნის დედაში“. თანამედროვეთა ცნობით — ლექსებსაც წერდა. ჩვენამდე კი მოაღწია მხოლოდ ერთმა — „ივანე ერისთავის, „[[იამბიკო|იამბიკოს]]“ პასუხი“. | '''მამაცაშვილი იოსებ''' — (1809-1874), ლიტერატორი, საზოგადო მოღვაწე, დაწყებითი განათლება მიიღო [[გორი|გორის]] სამაზრო სასწავლებელში, შემდეგ სწავლობდა [[თბილისი|თბილისის]] სასულიერო სემინარიაში. მსახურობდა თარჯიმნად ჯერ [[გორი|გორში]] — ოლქის უფროსთან, შემდეგ თბილისში კავკასიის უზენაეს სასამართლოში („ექსპედიცია სუდა ი რასპრავი“). 1832 წ. შეთქმულებაში მონაწილეობისთვის ი. მამაცაშვილი გადაასახლეს ქ. ვიატკაში, სადაც მსახურობდა ერთ-ერთ კანცელარიაში. აქ იგი [[სოლომონ დოდაშვილი|ს. დოდაშვილთან]] ერთად დაუახლოვდა გადასახლებაშივე მყოფ ა. გერცენს. სამშობლოში დაბრუნების შემდეგ (1836) ეწეოდა ინტენსიურ საზოგადოებრივსა და ლიტერატურულ საქმიანობას. მის სალონში თავს იყრიდნენ იმ დროის გამოჩენილი მოღვაწეები, იმართებოდა ლიტერატურული საღამოები, დისპუტები. ი. მამაცაშვილი დაახლოებული იყო [[მარი ბროსე|მ. ბროსესთან]]. იყო [[კავკასია|კავკასიის]] სასოფლო-სამეურნეო საზოგადოების წევრი. მისი სტატიები [[სოფლის მეურნეობა|სოფლის მეურნეობის]] საკითხებზე იბეჭდებოდა „[[ცისკარი (ჟურნალი)|ცისკარში]]“ და „გუთნის დედაში“. თანამედროვეთა ცნობით — ლექსებსაც წერდა. ჩვენამდე კი მოაღწია მხოლოდ ერთმა — „ივანე ერისთავის, „[[იამბიკო|იამბიკოს]]“ პასუხი“. | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
==ლიტერატურა== | ==ლიტერატურა== | ||
14:29, 18 ოქტომბერი 2023-ის ვერსია
მამაცაშვილი იოსებ — (1809-1874), ლიტერატორი, საზოგადო მოღვაწე, დაწყებითი განათლება მიიღო გორის სამაზრო სასწავლებელში, შემდეგ სწავლობდა თბილისის სასულიერო სემინარიაში. მსახურობდა თარჯიმნად ჯერ გორში — ოლქის უფროსთან, შემდეგ თბილისში კავკასიის უზენაეს სასამართლოში („ექსპედიცია სუდა ი რასპრავი“). 1832 წ. შეთქმულებაში მონაწილეობისთვის ი. მამაცაშვილი გადაასახლეს ქ. ვიატკაში, სადაც მსახურობდა ერთ-ერთ კანცელარიაში. აქ იგი ს. დოდაშვილთან ერთად დაუახლოვდა გადასახლებაშივე მყოფ ა. გერცენს. სამშობლოში დაბრუნების შემდეგ (1836) ეწეოდა ინტენსიურ საზოგადოებრივსა და ლიტერატურულ საქმიანობას. მის სალონში თავს იყრიდნენ იმ დროის გამოჩენილი მოღვაწეები, იმართებოდა ლიტერატურული საღამოები, დისპუტები. ი. მამაცაშვილი დაახლოებული იყო მ. ბროსესთან. იყო კავკასიის სასოფლო-სამეურნეო საზოგადოების წევრი. მისი სტატიები სოფლის მეურნეობის საკითხებზე იბეჭდებოდა „ცისკარში“ და „გუთნის დედაში“. თანამედროვეთა ცნობით — ლექსებსაც წერდა. ჩვენამდე კი მოაღწია მხოლოდ ერთმა — „ივანე ერისთავის, „იამბიკოს“ პასუხი“.
ლიტერატურა
- ლ. ნანიტაშვილი, ჟურნალ „ცისკრის“ პოეტები, 1967.
