მენოტი ჯან კარლო

NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
(მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „ჯან კარლო მენოტი“ გადაიტანა გვერდზე „მენოტი ჯან კარლო“ გადამი...)
 
ხაზი 1: ხაზი 1:
'''ჯან კარლო მენოტი''' – (7. VII. 1911, კადელიანო, [[იტალია]] – 2.II. 2007, [[მონაკო]]], ამერიკელი კომპოზიტორი. ეროვნებით იტალიელი. 1928-იდან მენოტი ცხოვრობდა [[აშშ]]-ში, 1974- იდან შოტლანდიაში. სწავლობდა მილანის კონსერვატორიაში (1923-27) და კერტისის მუსიკის ინსტიტუტში, ფილადელფიაში (1927-33), აქვე 1941-იდან ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას. მენოტის შემოქმედება სტილისტურად ახლოსაა [[ვერიზმი|ვერიზმთან]], მისი ოპერებისათვის დამახასიათებელია დრამატიზმი და იუმორი. მენოტის საუკეთესო ოპერებია: „მედიუმი“ (1946, ნიუ-ორკი), „ტელეფონი“ (1947), „კონსული“ (1950). სხვა ნაწარმოებებიდან მნიშვნელოვანია სიმფონიური პოემა „აპოკალიფსისი“ (1951), კონცერტები, კამერული ანსამბლები და სხვ.
+
'''ჯან კარლო მენოტი''' – (7. VII. 1911, კადელიანო, [[იტალია]] – 2.II. 2007, [[მონაკო]]), ამერიკელი კომპოზიტორი. ეროვნებით იტალიელი. 1928-იდან მენოტი ცხოვრობდა [[აშშ]]-ში, 1974- იდან შოტლანდიაში. სწავლობდა მილანის კონსერვატორიაში (1923-27) და კერტისის მუსიკის ინსტიტუტში, ფილადელფიაში (1927-33), აქვე 1941-იდან ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას. მენოტის შემოქმედება სტილისტურად ახლოსაა [[ვერიზმი|ვერიზმთან]], მისი ოპერებისათვის დამახასიათებელია დრამატიზმი და იუმორი. მენოტის საუკეთესო ოპერებია: „მედიუმი“ (1946, ნიუ-ორკი), „ტელეფონი“ (1947), „კონსული“ (1950). სხვა ნაწარმოებებიდან მნიშვნელოვანია სიმფონიური პოემა „აპოკალიფსისი“ (1951), კონცერტები, კამერული ანსამბლები და სხვ.
  
  

მიმდინარე ცვლილება 23:13, 30 აპრილი 2025 მდგომარეობით

ჯან კარლო მენოტი – (7. VII. 1911, კადელიანო, იტალია – 2.II. 2007, მონაკო), ამერიკელი კომპოზიტორი. ეროვნებით იტალიელი. 1928-იდან მენოტი ცხოვრობდა აშშ-ში, 1974- იდან შოტლანდიაში. სწავლობდა მილანის კონსერვატორიაში (1923-27) და კერტისის მუსიკის ინსტიტუტში, ფილადელფიაში (1927-33), აქვე 1941-იდან ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას. მენოტის შემოქმედება სტილისტურად ახლოსაა ვერიზმთან, მისი ოპერებისათვის დამახასიათებელია დრამატიზმი და იუმორი. მენოტის საუკეთესო ოპერებია: „მედიუმი“ (1946, ნიუ-ორკი), „ტელეფონი“ (1947), „კონსული“ (1950). სხვა ნაწარმოებებიდან მნიშვნელოვანია სიმფონიური პოემა „აპოკალიფსისი“ (1951), კონცერტები, კამერული ანსამბლები და სხვ.


[რედაქტირება] წყარო

მუსიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი

პირადი ხელსაწყოები
სახელთა სივრცე

ვარიანტები
მოქმედებები
ნავიგაცია
ხელსაწყოები