ოდა (ლექსი)
| ხაზი 3: | ხაზი 3: | ||
ამ ჟანრის ფუძემდებლად ითვლება ბერძენი პოეტი [[პინდარე]] (ძვ. წ. V ს.). რომაელ პოეტთაგან ოდების წერით სახელი გაითქვა [[ჰორაციუსი (პოეტი)|ჰორაციუსმა]] (ძვ. წ. I ს.). | ამ ჟანრის ფუძემდებლად ითვლება ბერძენი პოეტი [[პინდარე]] (ძვ. წ. V ს.). რომაელ პოეტთაგან ოდების წერით სახელი გაითქვა [[ჰორაციუსი (პოეტი)|ჰორაციუსმა]] (ძვ. წ. I ს.). | ||
| − | ხოტბა ანუ შესხმა ქართულ მწერლობაში ადრიდანვე კარგად არის ცნობილი. შესხმის ნიმუშია [[იოანე საბანისძე|იოანე საბანისძი]]ს „ქება ჰაბოისი". XII ს. ქართული სახოტბო პოეზიის ბრწყინვალე წარმომადგენლები იყვნენ [[შავთელი იოანე|შავთელი]] და [[ჩახრუხაძე]]. ახალ ქართულ ლიტერატურაში ოდას ძალზე შეზღუდული განვითარება ხვდა წილად. | + | ხოტბა ანუ შესხმა ქართულ მწერლობაში ადრიდანვე კარგად არის ცნობილი. შესხმის ნიმუშია [[იოანე საბანისძე|იოანე საბანისძი]]ს „ქება ჰაბოისი". XII ს. ქართული სახოტბო [[პოეზია|პოეზიის]] ბრწყინვალე წარმომადგენლები იყვნენ [[შავთელი იოანე|შავთელი]] და [[ჩახრუხაძე]]. ახალ ქართულ ლიტერატურაში ოდას ძალზე შეზღუდული განვითარება ხვდა წილად. |
საბჭოთა ლიტერატურაში რევოლუციური შინაარსის სახოტბო ლირიკის ნიმუშია [[ტაბიძე გალაკტიონ|გ. ტაბიძის]] „ოქტომბრის სიმფონია“, [[აბაშიძე ირაკლი|ირ. აბაშიძის]] „საქართველოს კომპარტიას“, ალ. მირცხულავას „ჰიმნი სამშობლოს“ და სხვ. | საბჭოთა ლიტერატურაში რევოლუციური შინაარსის სახოტბო ლირიკის ნიმუშია [[ტაბიძე გალაკტიონ|გ. ტაბიძის]] „ოქტომბრის სიმფონია“, [[აბაშიძე ირაკლი|ირ. აბაშიძის]] „საქართველოს კომპარტიას“, ალ. მირცხულავას „ჰიმნი სამშობლოს“ და სხვ. | ||
მიმდინარე ცვლილება 15:41, 29 ივლისი 2025 მდგომარეობით
ოდა − (ბერძ. ᾠδή < ἀοιδή - სიმღერა), ლირიკული ჟანრი, საზეიმო ხასიათის ლექსი. მოიცავს რომელიმე პიროვნების ან დიდმნიშვნელოვანი მოვლენის ქება-დიდებას. ახასიათებს ამაღლებული და სადღესასწაულო განწყობილების გადმოცემა, პათეტიკურობა, ჰიპერბოლური ეპითეტებისა და მეტაფორების ჭრბი გამოყენება.
ამ ჟანრის ფუძემდებლად ითვლება ბერძენი პოეტი პინდარე (ძვ. წ. V ს.). რომაელ პოეტთაგან ოდების წერით სახელი გაითქვა ჰორაციუსმა (ძვ. წ. I ს.).
ხოტბა ანუ შესხმა ქართულ მწერლობაში ადრიდანვე კარგად არის ცნობილი. შესხმის ნიმუშია იოანე საბანისძის „ქება ჰაბოისი". XII ს. ქართული სახოტბო პოეზიის ბრწყინვალე წარმომადგენლები იყვნენ შავთელი და ჩახრუხაძე. ახალ ქართულ ლიტერატურაში ოდას ძალზე შეზღუდული განვითარება ხვდა წილად.
საბჭოთა ლიტერატურაში რევოლუციური შინაარსის სახოტბო ლირიკის ნიმუშია გ. ტაბიძის „ოქტომბრის სიმფონია“, ირ. აბაშიძის „საქართველოს კომპარტიას“, ალ. მირცხულავას „ჰიმნი სამშობლოს“ და სხვ.
