ღამბაშიძე შალვა
NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
(ახალი გვერდი: '''შალვა ღამბაშიძე''' '''ღამბაშიძე შალვა ქსენო...) |
|||
| ხაზი 2: | ხაზი 2: | ||
'''ღამბაშიძე შალვა ქსენოფონტეს ძე''' (დ. - 1.VIII.1899, ზესტაფონი - გ. - 18.V.1955, [[თბილისი]]) - მსახიობი. | '''ღამბაშიძე შალვა ქსენოფონტეს ძე''' (დ. - 1.VIII.1899, ზესტაფონი - გ. - 18.V.1955, [[თბილისი]]) - მსახიობი. | ||
| + | ==ბიოგრაფია== | ||
1917 ქუთაისის რეალური სასწავლებლის დამთავრების შემდეგ, თეატრალური განათლება მიიღო [[ჯაბადარის დრამატული სტუდია (1918-1920)|ჯაბადარის სტუდიაში]], თბილისში (1918-1920). 1920 წლიდან იყო ბათუმის თეატრის მსახიობი, 1921-1928 წლებში რუსთაველის თეატრის, 1928-1955 წლებში კი მარჯანიშვილის თეატრის მსახიობი. 1937-1947 წლებში იყო ამ თეატრის დირექტორი და სამხატვრო ხელმძღვანელი. | 1917 ქუთაისის რეალური სასწავლებლის დამთავრების შემდეგ, თეატრალური განათლება მიიღო [[ჯაბადარის დრამატული სტუდია (1918-1920)|ჯაბადარის სტუდიაში]], თბილისში (1918-1920). 1920 წლიდან იყო ბათუმის თეატრის მსახიობი, 1921-1928 წლებში რუსთაველის თეატრის, 1928-1955 წლებში კი მარჯანიშვილის თეატრის მსახიობი. 1937-1947 წლებში იყო ამ თეატრის დირექტორი და სამხატვრო ხელმძღვანელი. | ||
| ხაზი 23: | ხაზი 24: | ||
* მაკარი („ქეთო და კოტე”, 1948) და სხვ. | * მაკარი („ქეთო და კოტე”, 1948) და სხვ. | ||
| − | |||
==ჯილდოები== | ==ჯილდოები== | ||
დაჯილდოებულია 2 ლენინის ორდენით, შრომის წითელი დროშის ორდენითა და მედლებით. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. | დაჯილდოებულია 2 ლენინის ორდენით, შრომის წითელი დროშის ორდენითა და მედლებით. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. | ||
14:34, 27 თებერვალი 2019-ის ვერსია
ღამბაშიძე შალვა ქსენოფონტეს ძე (დ. - 1.VIII.1899, ზესტაფონი - გ. - 18.V.1955, თბილისი) - მსახიობი.
სარჩევი |
ბიოგრაფია
1917 ქუთაისის რეალური სასწავლებლის დამთავრების შემდეგ, თეატრალური განათლება მიიღო ჯაბადარის სტუდიაში, თბილისში (1918-1920). 1920 წლიდან იყო ბათუმის თეატრის მსახიობი, 1921-1928 წლებში რუსთაველის თეატრის, 1928-1955 წლებში კი მარჯანიშვილის თეატრის მსახიობი. 1937-1947 წლებში იყო ამ თეატრის დირექტორი და სამხატვრო ხელმძღვანელი.
სცენური სახეებიდან აღსანიშნავია:
- ესტევანი (ლოპე დე ვეგას „ცხვრის წყარო“),
- კაკუტა,
- მეწისქვილე (კაკაბაძის „ყვარყვარე თუთაბერი“),
- მოძღვარი (ა. ყაზბეგის „მოძღვრის“ მიხედვით),
- დე სილვა (გუცკოვის „ურიელ აკოსტა“),
- ოტელო (შექსპირის „ოტელო“),
- ბოროდინი (აფინოგენოვის „შიში“),
- არჩილი („ჩატეხილი ხიდი“ ი. ჭავჭავაძის მოთხრობის მიხედვით),
- სოლომონი (ლ. არდაზიანის „სოლომონ ისაკიჩ მეჯღა-ნუაშვილი“, ინსცენირება) და სხვ.
ღამბაშიძემ არაერთი შთამბეჭდავი სახე შექმნა კინოში:
- ბეკინა სამანიშვილი („სამანიშვილის დედინაცვალი“, 1927);
- დავითი („დარიკო“, 1936);
- ანდუყაფარი („გიორგი სააკაძე“, 1942);
- გრამიტონი („ჭირვეული მეზობლები“, 1945);
- თავადი ელიზბარი („დავით გურამიშვილი”, 1946);
- მაკარი („ქეთო და კოტე”, 1948) და სხვ.
ჯილდოები
დაჯილდოებულია 2 ლენინის ორდენით, შრომის წითელი დროშის ორდენითა და მედლებით. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
- მერაბ გეგია
ლიტერატურა
- ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, მამულიშვილთა სავანე, თბ., 1994;
- ე. ქარელიშვილი, გადამწვარი გული, თბ., 1961;
- შ. ღამბაშიძე, კრ., თბ., 1973;
- დ. ჯანელიძე, შალვა ღამბაშიძე, წგნ.: სახიობა, თბ., 1958.
იხილე აგრეთვე
წყარო
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა (1918-1921) ენციკლოპედია-ლექსიკონი
