ეკვივალენტურობა

ეკვივალენტურობა – ტერმინი წარმოიქმნა ლათინური სიტყვებიდან aequus – „ტოლი“ და valens – „ძალის მქონე“, „ძლიერი“. ტერმინის სიტყვასიტყვითი მნიშვნელობა – „ტოლძალოვანი“, „ტოლფასი“, უსასრულო მცირეთა შედარების დროს ეს ტერმინი გამოიყენა დიუბუა რეიმონმა (1870). სიმრავლეებს ეკვივალენტური უწოდა კანტორმა (1882), კვადრატულ ფორმებთან ტერმინი გამოიყენა გაუსმა (1801), ხოლო ჩასმების მიმართ – ლიფშიცმა (1857).

წყარო

მათემატიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი