ჩაკრულო

„ჩაკრულო“ – ქართული ხალხური (კახური) სუფრული სიმღერა. ბურდონული მრავალხმიანობის (სამხმიანობის) ერთ-ერთი კლასიკური ნიმუში. ფართოდ გაშლილი მელოდია ორ მთქმელს მიჰყავს ხან პარალელურად, ხან მორიგეობით. „ჩაკრულოს“ შესრულება ვირტუოზულ ვოკალურ ოსტატობას მოითხოვს, დინამიკის თანდათანობით განვითარებით სიმღერა საზეიმო ხასიათს იღებს. გამოირჩევა მოდულაციური მრავალფეროვნებით. „ჩაკრულოს“ პირველი ჩანაწერი გააკეთა ზ. ფალიაშვილმა სოფ. ვაჩნაძიანში (გურჯაანის რაიონი). აგებულებით„ჩაკრულო“ ემთხვევა სიმღერებს „ძველი სუფრული“ და „სუფრული და მისი დამატება“. ვარიანტების ტექსტები თემატიკურად განსხვავებულია. ვაჩნაძიანის „ჩაკრულოს“ ტექსტი პროზაულია, ვხვდებით ეპიკურ სუფრულ პოეტურ ტექსტებსაც.

აშშ-ში 1977 გაშვებულ ავტომატურ საპლანეტათაშორისო სადგურებზე „ვოიაჯერ-1-სა“ და „ვოიაჯერ-2-ზე“ მოთავსებულ ორ იდენტურ გრამფირფიტაზე ჩაწერილ პროგრამაში „დედამიწის ხმები“, რომელიც განკუთვნილია დედამიწის გარე ცივილიზაციის წარმომადგენლებისათვის და მიზნად ისახავს წარმოდგენა მისცეს მათ დედამიწასა და კაცობრიობის შესახებ, სხვა ინფორმაციასთან ერთად (წყლის ხმაური, ბავშვის ტირილი, მისალმება 60 ენაზე და სხვ.) შეტანილია ჩაკრულოც.

წყარო

მუსიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი