ჩიავანა
(ახალი გვერდი: '''ჩიავანა''' – ''(ინდ. მით.)'' ბრძენთაბრძენი და დიდი სიქველის მოქმ...) |
|||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''ჩიავანა''' – ''(ინდ. მით.)'' ბრძენთაბრძენი და დიდი სიქველის მოქმედი. მისმა დედამ, | + | '''ჩიავანა''' – ''(ინდ. მით.)'' ბრძენთაბრძენი და დიდი სიქველის მოქმედი. მისმა დედამ, [[პულომა]]მ, მაშინ შვა ჩიავანა, როცა მის მომტაცებელ ავსულ პულომანს ტყეში მიჰყავდა იგი. იგი უდროოდ გადმოვარდა დედის საშოდან და ამიტომაც დაერქვა სახელად ჩიავანა – „გადმოვარდნილი“. მან, მოხუცებულმა, [[აშვინები]]სა და თავისი ერთგული ცოლის [[სუქანია]]ს წყალობით სიჭაბუკე დაიბრუნა. |
ერთხელ, როცა მეფე შარიატიმ ჩიავანა თავის უზენაეს [[ქურუმები|ქურუმად]] აირჩია და მსხვერპლის შეწირვა დაავალა, მან პირველ რიგში [[სომა]] სწორედ თავის მეგობარ აშვინებს მიართვა. აშვინების მოძულე [[ინდრა]]მ, რომელსაც არ მოსწონდა მათი სიახლოვე ადამიანებთან, მსხვერპლის შემწირველზე თავისი ძლევამოსილი იარაღი [[ვაჯრა]] აღმართა. მაგრამ ბრძენთაბრძენმა ჩიავანამ თავისი სულიერი ძალისხმევით ღმერთების მეფეს აღმართული ხელი ჰაერში გაუქვავა და უძლურად დააშვებინა ძირს. უფრო მეტიც: ინდრას დასასჯელად თავისი გრძნეულებით უზარმაზარი და საზარელი ურჩხული შექმნა. მისი ქვედა ყბა პირის დაფჩენისას მიწას სწვდებოდა, ზედა ყბა – ზეცას აღწევდა. შიშის ზარი დაეცა ინდრას და სხვა ღმერთებს. მაშინ ჩიავანამ დაინდო ღმერთები, რომლებიც მბრძანებლის გარეშე რჩებოდნენ, და ურჩხული არარაობად აქცია. | ერთხელ, როცა მეფე შარიატიმ ჩიავანა თავის უზენაეს [[ქურუმები|ქურუმად]] აირჩია და მსხვერპლის შეწირვა დაავალა, მან პირველ რიგში [[სომა]] სწორედ თავის მეგობარ აშვინებს მიართვა. აშვინების მოძულე [[ინდრა]]მ, რომელსაც არ მოსწონდა მათი სიახლოვე ადამიანებთან, მსხვერპლის შემწირველზე თავისი ძლევამოსილი იარაღი [[ვაჯრა]] აღმართა. მაგრამ ბრძენთაბრძენმა ჩიავანამ თავისი სულიერი ძალისხმევით ღმერთების მეფეს აღმართული ხელი ჰაერში გაუქვავა და უძლურად დააშვებინა ძირს. უფრო მეტიც: ინდრას დასასჯელად თავისი გრძნეულებით უზარმაზარი და საზარელი ურჩხული შექმნა. მისი ქვედა ყბა პირის დაფჩენისას მიწას სწვდებოდა, ზედა ყბა – ზეცას აღწევდა. შიშის ზარი დაეცა ინდრას და სხვა ღმერთებს. მაშინ ჩიავანამ დაინდო ღმერთები, რომლებიც მბრძანებლის გარეშე რჩებოდნენ, და ურჩხული არარაობად აქცია. | ||
04:54, 23 ნოემბერი 2016-ის ვერსია
ჩიავანა – (ინდ. მით.) ბრძენთაბრძენი და დიდი სიქველის მოქმედი. მისმა დედამ, პულომამ, მაშინ შვა ჩიავანა, როცა მის მომტაცებელ ავსულ პულომანს ტყეში მიჰყავდა იგი. იგი უდროოდ გადმოვარდა დედის საშოდან და ამიტომაც დაერქვა სახელად ჩიავანა – „გადმოვარდნილი“. მან, მოხუცებულმა, აშვინებისა და თავისი ერთგული ცოლის სუქანიას წყალობით სიჭაბუკე დაიბრუნა.
ერთხელ, როცა მეფე შარიატიმ ჩიავანა თავის უზენაეს ქურუმად აირჩია და მსხვერპლის შეწირვა დაავალა, მან პირველ რიგში სომა სწორედ თავის მეგობარ აშვინებს მიართვა. აშვინების მოძულე ინდრამ, რომელსაც არ მოსწონდა მათი სიახლოვე ადამიანებთან, მსხვერპლის შემწირველზე თავისი ძლევამოსილი იარაღი ვაჯრა აღმართა. მაგრამ ბრძენთაბრძენმა ჩიავანამ თავისი სულიერი ძალისხმევით ღმერთების მეფეს აღმართული ხელი ჰაერში გაუქვავა და უძლურად დააშვებინა ძირს. უფრო მეტიც: ინდრას დასასჯელად თავისი გრძნეულებით უზარმაზარი და საზარელი ურჩხული შექმნა. მისი ქვედა ყბა პირის დაფჩენისას მიწას სწვდებოდა, ზედა ყბა – ზეცას აღწევდა. შიშის ზარი დაეცა ინდრას და სხვა ღმერთებს. მაშინ ჩიავანამ დაინდო ღმერთები, რომლებიც მბრძანებლის გარეშე რჩებოდნენ, და ურჩხული არარაობად აქცია.
