ფიაბა
(ახალი გვერდი: '''ფიაბა''' – იტალიური თეატრისა და დრამატურგიის ჟანრი, პოლემი...) |
|||
| (ერთი მომხმარებლის 4 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''ფიაბა''' – იტალიური [[თეატრი]] | + | '''ფიაბა''' – (იტალ. fiaba – [[ზღაპარი]]) – იტალიური [[თეატრი]]ს და დრამატურგიის [[ჟანრი]], შექმნილი [[გოცი კარლო|კ. გოცი]]ს მიერ და პოლემიკურად მიმართული [[გოლდონი კარლო|კ. გოლდონი]]ს და [[კიარი პიეტრო|პ. კიარი]]ს ყოფითი [[კომედია|კომედიების]] წინააღმდეგ. გოციმ შექმნა 10 ფიაბა, რომლებშიც ზღაპრული [[სიუჟეტი]] გაჯერებული იყო [[კომედია დელ’არტე]]ს [[იმპროვიზაცია (თეატრი)|იმპროვიზაციით]] და [[ბუფონადა|ბუფონადით]]. კაშკაშა სანახაობრიობამ, [[ფაბულა|ფაბულის]] სახალისო აგებულებამ განაპირობა ამ ფიაბების წარმატება, რომელთა დადგმა განახორციელა ა. საკის ვენეციურმა [[დასი|დასმა]]. მაგრამ დროთა განმავლობაში ფიაბების პაროდიულ-სატირული შემართება შესუსტდა, შეიზღუდა [[ნიღაბი (თეატრალური)|ნიღბების]] მნიშვნელობა, გაქრა იმპროვიზაცია და ჟანრმა დაკარგა სიახლე და მიმზიდველობა. ვენეციის ფარგლებს გარეთ ფიაბა არ გავრცელებულა კ. გოცის ბრწყინვალე თეატრალურობამ გერმანელი რომანტიკოსების ყურადღება მიიპყრო (ლ. ტიკი, ე.ტ.ა. ჰოფმანი და სხვ.). |
| ხაზი 5: | ხაზი 5: | ||
==წყარო== | ==წყარო== | ||
| − | [[ | + | [[მსოფლიო თეატრის ენციკლოპედიური ლექსიკონი]] |
[[კატეგორია:თეატრალური ტერმინები]] | [[კატეგორია:თეატრალური ტერმინები]] | ||
[[კატეგორია:იტალიური თეატრი]] | [[კატეგორია:იტალიური თეატრი]] | ||
| − | [[კატეგორია: | + | [[კატეგორია:დრამატურგიის ჟანრები]] |
მიმდინარე ცვლილება 00:17, 24 აგვისტო 2023 მდგომარეობით
ფიაბა – (იტალ. fiaba – ზღაპარი) – იტალიური თეატრის და დრამატურგიის ჟანრი, შექმნილი კ. გოცის მიერ და პოლემიკურად მიმართული კ. გოლდონის და პ. კიარის ყოფითი კომედიების წინააღმდეგ. გოციმ შექმნა 10 ფიაბა, რომლებშიც ზღაპრული სიუჟეტი გაჯერებული იყო კომედია დელ’არტეს იმპროვიზაციით და ბუფონადით. კაშკაშა სანახაობრიობამ, ფაბულის სახალისო აგებულებამ განაპირობა ამ ფიაბების წარმატება, რომელთა დადგმა განახორციელა ა. საკის ვენეციურმა დასმა. მაგრამ დროთა განმავლობაში ფიაბების პაროდიულ-სატირული შემართება შესუსტდა, შეიზღუდა ნიღბების მნიშვნელობა, გაქრა იმპროვიზაცია და ჟანრმა დაკარგა სიახლე და მიმზიდველობა. ვენეციის ფარგლებს გარეთ ფიაბა არ გავრცელებულა კ. გოცის ბრწყინვალე თეატრალურობამ გერმანელი რომანტიკოსების ყურადღება მიიპყრო (ლ. ტიკი, ე.ტ.ა. ჰოფმანი და სხვ.).
