ჟერო
| (2 მომხმარებლების 2 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | '''ჟერო''' (ლათ. Platalea leucorodia Linnaeus, 1758) ფრინველთა გვარი [[ყარყატისნაირნი|ყარყატისნაირთა]] რიგიდან. ამ გვარიდან [[საქართველო]]ში გვხდვება ერთი სახეობა − ჟერო. | + | [[ფაილი:Jero.PNG|thumb|150პქ|ჟერო]] |
| + | '''ჟერო''' (ლათ. Platalea leucorodia Linnaeus, 1758) − ფრინველთა გვარი [[ყარყატისნაირნი|ყარყატისნაირთა]] რიგიდან. ამ გვარიდან [[საქართველო]]ში გვხდვება ერთი სახეობა − ჟერო. | ||
ჟერო დიდი ზომის ფრინველია, ფრთა 355-400 მმ-ია, გალო – 120-160 მმ, [[ნისკარტი (ფრინველის)|ნისკარტი]] – 180-220 მმ, წონა – 1700 გ-მდე. მამალი ოდნავ დიდია დედალზე. შეფერილობაში სქესთა შორის განსხვავება არაა. ზრდასრული ფრინველის მთელი ბუმბულსაფარველი სუფთა თეთრია, მხოლოდ კისრის ძირში და მუცლის მხარეზე მოყვითალო ან ჟანგმიწისფერი ელფერი დაჰკრავს. ასეთივე ელფერი შეიმჩნევა კეფის წაგრძელებულ ბუმბულებზეც. ნისკარტი შავია, მაგრამ წვეროშია ყვითელი. იგი გრძელი, ბრტყელი და ბოლოში გაფართოებულია. შავი ფერის ფეხები საკმაოდ მაღალია, წინა სამი თითი ძირში ერთმანეთთან აპკითაა შეერთებული. ახალგაზრდა ფრინველს კეფაზე წაგრძელებული ბუმბულები არა აქვს, ხოლო პირველი რიგის მომქნევები, მათი ღეროები და მფარავები მორუხო-კვამლისფერია. ცნობილია 2 ქვესახეობა. საქართველოში მოიპოვება ევროპული ჟერო – P. 1. leucorodia Linn., 1758. | ჟერო დიდი ზომის ფრინველია, ფრთა 355-400 მმ-ია, გალო – 120-160 მმ, [[ნისკარტი (ფრინველის)|ნისკარტი]] – 180-220 მმ, წონა – 1700 გ-მდე. მამალი ოდნავ დიდია დედალზე. შეფერილობაში სქესთა შორის განსხვავება არაა. ზრდასრული ფრინველის მთელი ბუმბულსაფარველი სუფთა თეთრია, მხოლოდ კისრის ძირში და მუცლის მხარეზე მოყვითალო ან ჟანგმიწისფერი ელფერი დაჰკრავს. ასეთივე ელფერი შეიმჩნევა კეფის წაგრძელებულ ბუმბულებზეც. ნისკარტი შავია, მაგრამ წვეროშია ყვითელი. იგი გრძელი, ბრტყელი და ბოლოში გაფართოებულია. შავი ფერის ფეხები საკმაოდ მაღალია, წინა სამი თითი ძირში ერთმანეთთან აპკითაა შეერთებული. ახალგაზრდა ფრინველს კეფაზე წაგრძელებული ბუმბულები არა აქვს, ხოლო პირველი რიგის მომქნევები, მათი ღეროები და მფარავები მორუხო-კვამლისფერია. ცნობილია 2 ქვესახეობა. საქართველოში მოიპოვება ევროპული ჟერო – P. 1. leucorodia Linn., 1758. | ||
====გავრცელება==== | ====გავრცელება==== | ||
| − | ბუდობის არეალი მოიცავს: [[ევროპა]]ში – [[ავსტრია]]ს, უნგრეთს, იუგოსლავიას, ალბანეთს, დუნაის დაბლობს ბულგარეთსა და რუმინეთში, სსრკ სამხრეთ ნაწილს | + | ბუდობის არეალი მოიცავს: [[ევროპა]]ში – [[ავსტრია]]ს, [[უნგრეთი|უნგრეთს]], იუგოსლავიას, [[ალბანეთი|ალბანეთს]], დუნაის დაბლობს [[ბულგარეთი|ბულგარეთსა]] და [[რუმინეთი|რუმინეთში]], სსრკ სამხრეთ ნაწილს [[ამიერკავკასია]]მდე, აგრეთვე ორ იზოლირებულ რეგიონს – სამხრეთ [[ესპანეთი|ესპანეთში]] და [[ნიდერლანდები|ჰოლანდია]]ში. [[აზია]]ში მოიპოვება [[სირია]]ში, მესოპოტამიაში, [[ირანი|ირანში]], [[ავღანეთი|ავღანეთში]], [[ინდოეთი|ინდოეთში]], სამხრეთით ცეილონამდე, აღმოსავლეთით ზღვისპირეთამდე, არის შუა აზიასა და [[ყაზახეთი|ყაზახეთში]]. ბუდობს ჩრდილო-აღმოსავლეთ [[აფრიკა]]შიც. ზამთრობს ცენტრალურ აფრიკაში, ინდოეთსა და სამხრეთ [[ჩინეთი|ჩინეთში]]. საქართველოში ცნობილია როგორც მიმომფრენი ფრინველი. |
====ბიოტოპი==== | ====ბიოტოპი==== | ||
| − | ტენიანი ღია ადგილები, ტბებისა და | + | ტენიანი ღია ადგილები, ტბებისა და [[მდინარე]]ების სანაპიროები ძლიერ განვითარებული [[ლელქაში]]თ, ბუჩქებითა და სხვა მცენარეულობით. |
====გამრავლება==== | ====გამრავლება==== | ||
| − | ბუდობს კოლონიებად. ბუდეს იკეთებს ძველ ჩალეწილ ლელქაშის ტევრში, იშვიათად – ბუჩქებზე ან | + | ბუდობს კოლონიებად. ბუდეს იკეთებს ძველ ჩალეწილ ლელქაშის ტევრში, იშვიათად – ბუჩქებზე ან [[ხე]]ებზე. მაისის პირველ ნახევარში დებს 3-4 კვერცხს. საინკუბაციო პერიოდი 25 დღემდე გრძელდება. მართვეების კვებაში მონაწილეობს ორივე მშობელი. ახალნაჩეკი ფრენის უნარს იძენს 50 დღის ასაკში. |
====კვება==== | ====კვება==== | ||
| − | ჟეროს ძირითად საკვებს შეადგენენ წყლის მწერების ლარვები. ჭამს ბაყაყს, მათ თავკომბალებს, მოლუსკებს და წვრილ თევზებსაც. ზოგჯერ მცირე რაოდენობით იკვებება წყლის მცენარეთა ნაწილებითაც. | + | ჟეროს ძირითად საკვებს შეადგენენ წყლის მწერების ლარვები. ჭამს ბაყაყს, მათ [[თავკომბალა|თავკომბალებს]], [[მოლუსკები|მოლუსკებს]] და წვრილ თევზებსაც. ზოგჯერ მცირე რაოდენობით იკვებება წყლის მცენარეთა ნაწილებითაც. |
====მნიშვნელობა==== | ====მნიშვნელობა==== | ||
მიმდინარე ცვლილება 12:52, 3 თებერვალი 2025 მდგომარეობით
ჟერო (ლათ. Platalea leucorodia Linnaeus, 1758) − ფრინველთა გვარი ყარყატისნაირთა რიგიდან. ამ გვარიდან საქართველოში გვხდვება ერთი სახეობა − ჟერო.
ჟერო დიდი ზომის ფრინველია, ფრთა 355-400 მმ-ია, გალო – 120-160 მმ, ნისკარტი – 180-220 მმ, წონა – 1700 გ-მდე. მამალი ოდნავ დიდია დედალზე. შეფერილობაში სქესთა შორის განსხვავება არაა. ზრდასრული ფრინველის მთელი ბუმბულსაფარველი სუფთა თეთრია, მხოლოდ კისრის ძირში და მუცლის მხარეზე მოყვითალო ან ჟანგმიწისფერი ელფერი დაჰკრავს. ასეთივე ელფერი შეიმჩნევა კეფის წაგრძელებულ ბუმბულებზეც. ნისკარტი შავია, მაგრამ წვეროშია ყვითელი. იგი გრძელი, ბრტყელი და ბოლოში გაფართოებულია. შავი ფერის ფეხები საკმაოდ მაღალია, წინა სამი თითი ძირში ერთმანეთთან აპკითაა შეერთებული. ახალგაზრდა ფრინველს კეფაზე წაგრძელებული ბუმბულები არა აქვს, ხოლო პირველი რიგის მომქნევები, მათი ღეროები და მფარავები მორუხო-კვამლისფერია. ცნობილია 2 ქვესახეობა. საქართველოში მოიპოვება ევროპული ჟერო – P. 1. leucorodia Linn., 1758.
სარჩევი |
[რედაქტირება] გავრცელება
ბუდობის არეალი მოიცავს: ევროპაში – ავსტრიას, უნგრეთს, იუგოსლავიას, ალბანეთს, დუნაის დაბლობს ბულგარეთსა და რუმინეთში, სსრკ სამხრეთ ნაწილს ამიერკავკასიამდე, აგრეთვე ორ იზოლირებულ რეგიონს – სამხრეთ ესპანეთში და ჰოლანდიაში. აზიაში მოიპოვება სირიაში, მესოპოტამიაში, ირანში, ავღანეთში, ინდოეთში, სამხრეთით ცეილონამდე, აღმოსავლეთით ზღვისპირეთამდე, არის შუა აზიასა და ყაზახეთში. ბუდობს ჩრდილო-აღმოსავლეთ აფრიკაშიც. ზამთრობს ცენტრალურ აფრიკაში, ინდოეთსა და სამხრეთ ჩინეთში. საქართველოში ცნობილია როგორც მიმომფრენი ფრინველი.
[რედაქტირება] ბიოტოპი
ტენიანი ღია ადგილები, ტბებისა და მდინარეების სანაპიროები ძლიერ განვითარებული ლელქაშით, ბუჩქებითა და სხვა მცენარეულობით.
[რედაქტირება] გამრავლება
ბუდობს კოლონიებად. ბუდეს იკეთებს ძველ ჩალეწილ ლელქაშის ტევრში, იშვიათად – ბუჩქებზე ან ხეებზე. მაისის პირველ ნახევარში დებს 3-4 კვერცხს. საინკუბაციო პერიოდი 25 დღემდე გრძელდება. მართვეების კვებაში მონაწილეობს ორივე მშობელი. ახალნაჩეკი ფრენის უნარს იძენს 50 დღის ასაკში.
[რედაქტირება] კვება
ჟეროს ძირითად საკვებს შეადგენენ წყლის მწერების ლარვები. ჭამს ბაყაყს, მათ თავკომბალებს, მოლუსკებს და წვრილ თევზებსაც. ზოგჯერ მცირე რაოდენობით იკვებება წყლის მცენარეთა ნაწილებითაც.
[რედაქტირება] მნიშვნელობა
სამეურნეო მნიშვნელობა არა აქვს.
