მერუე
(ახალი გვერდი: მერუე – Tringa stagnatilis Bechstein, 1803 ა ღ წ ე რ ა. საშუალო სიდიდის ჭოვილოა, ფრთა...) |
|||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | მერუე | + | '''მერუე''' (''ლათ''. Tringa stagnatilis Bechstein, 1803) − ფრინველი [[მეჭვავიასნაირნი|მეჭვავიასნაირთა]] რიგიდან. |
| + | * კლასი − ფრინველები (AVES) | ||
| + | * რიგი − [[მეჭვავიასნაირნი]] (Charadrilformes) | ||
| + | * ოჯახი − [[მეჭვავიასებრნი]] (Charadriidae) | ||
| + | * ქვეოჯახი − [[ჭოვილოები]] (Tringinae) | ||
| + | * გვარი − [[ჭოვილო]] (Tringa) | ||
ა ღ წ ე რ ა. საშუალო სიდიდის ჭოვილოა, ფრთა 125–140 მმ-ია, გალო – 45–55 მმ, ნისკარტი – 35–40 მმ, წონა–55–85 გ. დედალი დიდია მამალ- ზე. შეფერილობაში სქესთა შორის განსხვავება არაა. ზრდასრული ფრინველი ზაფხულში ზურგის მხარეს მუქია, თუმცა ზურგის უკანა ნაწილი და კუდის ზედა მფარავები თეთრია. ზურგის მუქ ბუმბულებს მურა-შავი ფერის ცენ- ტრები და საკმაოდ ფართო ცვილისფერი კიდეები აქვთ. მანტიის ბუმბულებ- ზე მოწაბლისფრო განივი ზოლებია. სხეულის ქვემო მხარე, შუბლი, თავის გვერდები და იღლია თეთრია. ჩიჩახვზე და მკერდის გვერდებზე მოწაბლის- ფრო წინწკლებია. მომქნევები მურა-შავია. პირველი მომქნევის ღერო თეთ- რია. საჭის ბუმბულები მუქია, თეთრი განივი ზოლებით. ნისკარტი შავია, ფე- ხები – წენგოსფერ-მომწვანო. ზამთარში ზემო მხარე მორუხო-მურაა. ფრთის ზემო მფარავებს მოშავო შუა ნაწილი და თეთრი კიდეები აქვთ. სხეულის ქვე- მო მხარე თეთრია, მაგრამ კისერზე და ჩიჩახვის გვერდებზე მურა ფერის შტრიხებია. | ა ღ წ ე რ ა. საშუალო სიდიდის ჭოვილოა, ფრთა 125–140 მმ-ია, გალო – 45–55 მმ, ნისკარტი – 35–40 მმ, წონა–55–85 გ. დედალი დიდია მამალ- ზე. შეფერილობაში სქესთა შორის განსხვავება არაა. ზრდასრული ფრინველი ზაფხულში ზურგის მხარეს მუქია, თუმცა ზურგის უკანა ნაწილი და კუდის ზედა მფარავები თეთრია. ზურგის მუქ ბუმბულებს მურა-შავი ფერის ცენ- ტრები და საკმაოდ ფართო ცვილისფერი კიდეები აქვთ. მანტიის ბუმბულებ- ზე მოწაბლისფრო განივი ზოლებია. სხეულის ქვემო მხარე, შუბლი, თავის გვერდები და იღლია თეთრია. ჩიჩახვზე და მკერდის გვერდებზე მოწაბლის- ფრო წინწკლებია. მომქნევები მურა-შავია. პირველი მომქნევის ღერო თეთ- რია. საჭის ბუმბულები მუქია, თეთრი განივი ზოლებით. ნისკარტი შავია, ფე- ხები – წენგოსფერ-მომწვანო. ზამთარში ზემო მხარე მორუხო-მურაა. ფრთის ზემო მფარავებს მოშავო შუა ნაწილი და თეთრი კიდეები აქვთ. სხეულის ქვე- მო მხარე თეთრია, მაგრამ კისერზე და ჩიჩახვის გვერდებზე მურა ფერის შტრიხებია. | ||
სურ. 149. მერუე, ა – ზაფხულში, – ზამ- | სურ. 149. მერუე, ა – ზაფხულში, – ზამ- | ||
| ხაზი 8: | ხაზი 13: | ||
გ ა მ რ ა ვ ლ ე ბ ა. მონოგამიური ფრინველია. ხშირად ბუდობს კოლონი- ებად ჭაობის სხვა ფრინველებთან ერთად. ბუდეს იკეთებს მიწაზე, პატარა ჩაღრმავებაში, რომელიც ამოფენილია ხმელი ბალახითა და ფოთლებით. მაი- სის პირველ ნახევარში დებს 4 კვერცხს. კრუხად მორიგეობით ჯდება ორივე სქესის ფრინველი. საინკუბაციო პერიოდის ხანგრძლივობა დადგენილი არაა. კ ვ ე · ბ ა. მერუეს ძირითადი საკვებია მწერები და წყლის წვრილი უხერ- ხემლოები. კვების დროს ხშირად შედის წყალში და იქექება ნისკარტით შლამში. საჭიროების შემთხვევაში კარგად ცურავს. | გ ა მ რ ა ვ ლ ე ბ ა. მონოგამიური ფრინველია. ხშირად ბუდობს კოლონი- ებად ჭაობის სხვა ფრინველებთან ერთად. ბუდეს იკეთებს მიწაზე, პატარა ჩაღრმავებაში, რომელიც ამოფენილია ხმელი ბალახითა და ფოთლებით. მაი- სის პირველ ნახევარში დებს 4 კვერცხს. კრუხად მორიგეობით ჯდება ორივე სქესის ფრინველი. საინკუბაციო პერიოდის ხანგრძლივობა დადგენილი არაა. კ ვ ე · ბ ა. მერუეს ძირითადი საკვებია მწერები და წყლის წვრილი უხერ- ხემლოები. კვების დროს ხშირად შედის წყალში და იქექება ნისკარტით შლამში. საჭიროების შემთხვევაში კარგად ცურავს. | ||
მ ნ ი შ ვ ნ ე ლ ო ბ ა. პრაქტიკული მნიშვნელობა არა აქვს. | მ ნ ი შ ვ ნ ე ლ ო ბ ა. პრაქტიკული მნიშვნელობა არა აქვს. | ||
| + | |||
| + | ==წყარო== | ||
| + | *[[საქართველოს ფრინველების სარკვევი]] | ||
| + | [[კატეგორია:ფრინველები]] | ||
| + | [[კატეგორია:მეჭვავიასნაირნი]] | ||
| + | [[კატეგორია:მეჭვავიასებრნი]] | ||
| + | [[კატეგორია:ჭოვილოები]] | ||
| + | [[კატეგორია:ჭოვილო]] | ||
15:22, 19 მარტი 2025-ის ვერსია
მერუე (ლათ. Tringa stagnatilis Bechstein, 1803) − ფრინველი მეჭვავიასნაირთა რიგიდან.
- კლასი − ფრინველები (AVES)
- რიგი − მეჭვავიასნაირნი (Charadrilformes)
- ოჯახი − მეჭვავიასებრნი (Charadriidae)
- ქვეოჯახი − ჭოვილოები (Tringinae)
- გვარი − ჭოვილო (Tringa)
ა ღ წ ე რ ა. საშუალო სიდიდის ჭოვილოა, ფრთა 125–140 მმ-ია, გალო – 45–55 მმ, ნისკარტი – 35–40 მმ, წონა–55–85 გ. დედალი დიდია მამალ- ზე. შეფერილობაში სქესთა შორის განსხვავება არაა. ზრდასრული ფრინველი ზაფხულში ზურგის მხარეს მუქია, თუმცა ზურგის უკანა ნაწილი და კუდის ზედა მფარავები თეთრია. ზურგის მუქ ბუმბულებს მურა-შავი ფერის ცენ- ტრები და საკმაოდ ფართო ცვილისფერი კიდეები აქვთ. მანტიის ბუმბულებ- ზე მოწაბლისფრო განივი ზოლებია. სხეულის ქვემო მხარე, შუბლი, თავის გვერდები და იღლია თეთრია. ჩიჩახვზე და მკერდის გვერდებზე მოწაბლის- ფრო წინწკლებია. მომქნევები მურა-შავია. პირველი მომქნევის ღერო თეთ- რია. საჭის ბუმბულები მუქია, თეთრი განივი ზოლებით. ნისკარტი შავია, ფე- ხები – წენგოსფერ-მომწვანო. ზამთარში ზემო მხარე მორუხო-მურაა. ფრთის ზემო მფარავებს მოშავო შუა ნაწილი და თეთრი კიდეები აქვთ. სხეულის ქვე- მო მხარე თეთრია, მაგრამ კისერზე და ჩიჩახვის გვერდებზე მურა ფერის შტრიხებია. სურ. 149. მერუე, ა – ზაფხულში, – ზამ- თარში. გ ა ვ რ ც ე ლ ე ბ ა ბუდო- რ ა. ბის არეალი მოიცავს ველის ზონის ბალახიან ჭაობებს უნ- გრეთიდან იმიერბაიკალეთამ- დე უნდა ბუდობდეს რუმი- ნეთშიც. სსრკ ფარგლებში არის მისი ევროპული ნაწი- ლის ცენტრალურ ოლქებში, აგრეთვე უკრაინაში, შემდეგ შუა ვოლგაზე, ვოლგაზე, დასავლეთი ციმბირის სამხრეთში, ყაზახე- თის ჩრდილოეთში, აღმოსავ- ლეთით ბარნაულამდე და ზაი- სანის ქვაბულამდე. ზამთრობს აფრიკის უკიდურეს სამხრე- თამდე, მცირე აზიაში, ჰინდუს- ტანში, ინდოჩინეთში, მალაის არქიპელაგზე და ავსტრალია- ში. ერთეული ეგზემპლარები ზამთრობს ამიერკავკასიაშიც. საქართველოში მოიპოვება მხოლოდ მიმოფრენის პერიოდებში. ბ ი ო ტ ო პ ი. ბინადრობს უპირატესად ველის ზონის ტბების ან მდორე მდინარეთა სანაპიროებზე, ჭაობებში, დაბალბალახნარიან, იშვიათად სალეკ- მდელოებიან მდინარის ჭალებში. ტყიან ადგილებს თავს არიდებს. გ ა მ რ ა ვ ლ ე ბ ა. მონოგამიური ფრინველია. ხშირად ბუდობს კოლონი- ებად ჭაობის სხვა ფრინველებთან ერთად. ბუდეს იკეთებს მიწაზე, პატარა ჩაღრმავებაში, რომელიც ამოფენილია ხმელი ბალახითა და ფოთლებით. მაი- სის პირველ ნახევარში დებს 4 კვერცხს. კრუხად მორიგეობით ჯდება ორივე სქესის ფრინველი. საინკუბაციო პერიოდის ხანგრძლივობა დადგენილი არაა. კ ვ ე · ბ ა. მერუეს ძირითადი საკვებია მწერები და წყლის წვრილი უხერ- ხემლოები. კვების დროს ხშირად შედის წყალში და იქექება ნისკარტით შლამში. საჭიროების შემთხვევაში კარგად ცურავს. მ ნ ი შ ვ ნ ე ლ ო ბ ა. პრაქტიკული მნიშვნელობა არა აქვს.
