მერუე
| ხაზი 5: | ხაზი 5: | ||
* ქვეოჯახი − [[ჭოვილოები]] (Tringinae) | * ქვეოჯახი − [[ჭოვილოები]] (Tringinae) | ||
* გვარი − [[ჭოვილო]] (Tringa) | * გვარი − [[ჭოვილო]] (Tringa) | ||
| − | + | მერუე საშუალო სიდიდის ჭოვილოა, ფრთა 125-140 მმ-ია, გალო – 45-55 მმ, [[ნისკარტი (ფრინველის)|ნისკარტი]] – 35-40 მმ, წონა – 55-85 გ. დედალი დიდია მამალზე. შეფერილობაში სქესთა შორის განსხვავება არაა. ზრდასრული ფრინველი ზაფხულში ზურგის მხარეს მუქია, თუმცა ზურგის უკანა ნაწილი და კუდის ზედა მფარავები [[თეთრი (ფერი)|თეთრი]]ა. ზურგის მუქ ბუმბულებს მურა-შავი ფერის ცენტრები და საკმაოდ ფართო ცვილისფერი კიდეები აქვთ. მანტიის ბუმბულებზე მოწაბლისფრო განივი ზოლებია. სხეულის ქვემო მხარე, შუბლი, თავის გვერდები და იღლია თეთრია. ჩიჩახვზე და მკერდის გვერდებზე მოწაბლისფრო წინწკლებია. მომქნევები მურა-შავია. პირველი მომქნევის ღერო თეთრია. საჭის ბუმბულები მუქია, თეთრი განივი ზოლებით. ნისკარტი შავია, ფეხები – წენგოსფერ-მომწვანო. ზამთარში ზემო მხარე მორუხო-მურაა. ფრთის ზემო მფარავებს მოშავო შუა ნაწილი და თეთრი კიდეები აქვთ. სხეულის ქვემო მხარე თეთრია, მაგრამ კისერზე და ჩიჩახვის გვერდებზე მურა ფერის შტრიხებია. | |
სურ. 149. მერუე, ა – ზაფხულში, – ზამ- | სურ. 149. მერუე, ა – ზაფხულში, – ზამ- | ||
თარში. | თარში. | ||
15:26, 19 მარტი 2025-ის ვერსია
მერუე (ლათ. Tringa stagnatilis Bechstein, 1803) − ფრინველი მეჭვავიასნაირთა რიგიდან.
- კლასი − ფრინველები (AVES)
- რიგი − მეჭვავიასნაირნი (Charadrilformes)
- ოჯახი − მეჭვავიასებრნი (Charadriidae)
- ქვეოჯახი − ჭოვილოები (Tringinae)
- გვარი − ჭოვილო (Tringa)
მერუე საშუალო სიდიდის ჭოვილოა, ფრთა 125-140 მმ-ია, გალო – 45-55 მმ, ნისკარტი – 35-40 მმ, წონა – 55-85 გ. დედალი დიდია მამალზე. შეფერილობაში სქესთა შორის განსხვავება არაა. ზრდასრული ფრინველი ზაფხულში ზურგის მხარეს მუქია, თუმცა ზურგის უკანა ნაწილი და კუდის ზედა მფარავები თეთრია. ზურგის მუქ ბუმბულებს მურა-შავი ფერის ცენტრები და საკმაოდ ფართო ცვილისფერი კიდეები აქვთ. მანტიის ბუმბულებზე მოწაბლისფრო განივი ზოლებია. სხეულის ქვემო მხარე, შუბლი, თავის გვერდები და იღლია თეთრია. ჩიჩახვზე და მკერდის გვერდებზე მოწაბლისფრო წინწკლებია. მომქნევები მურა-შავია. პირველი მომქნევის ღერო თეთრია. საჭის ბუმბულები მუქია, თეთრი განივი ზოლებით. ნისკარტი შავია, ფეხები – წენგოსფერ-მომწვანო. ზამთარში ზემო მხარე მორუხო-მურაა. ფრთის ზემო მფარავებს მოშავო შუა ნაწილი და თეთრი კიდეები აქვთ. სხეულის ქვემო მხარე თეთრია, მაგრამ კისერზე და ჩიჩახვის გვერდებზე მურა ფერის შტრიხებია. სურ. 149. მერუე, ა – ზაფხულში, – ზამ- თარში. გ ა ვ რ ც ე ლ ე ბ ა ბუდო- რ ა. ბის არეალი მოიცავს ველის ზონის ბალახიან ჭაობებს უნ- გრეთიდან იმიერბაიკალეთამ- დე უნდა ბუდობდეს რუმი- ნეთშიც. სსრკ ფარგლებში არის მისი ევროპული ნაწი- ლის ცენტრალურ ოლქებში, აგრეთვე უკრაინაში, შემდეგ შუა ვოლგაზე, ვოლგაზე, დასავლეთი ციმბირის სამხრეთში, ყაზახე- თის ჩრდილოეთში, აღმოსავ- ლეთით ბარნაულამდე და ზაი- სანის ქვაბულამდე. ზამთრობს აფრიკის უკიდურეს სამხრე- თამდე, მცირე აზიაში, ჰინდუს- ტანში, ინდოჩინეთში, მალაის არქიპელაგზე და ავსტრალია- ში. ერთეული ეგზემპლარები ზამთრობს ამიერკავკასიაშიც. საქართველოში მოიპოვება მხოლოდ მიმოფრენის პერიოდებში. ბ ი ო ტ ო პ ი. ბინადრობს უპირატესად ველის ზონის ტბების ან მდორე მდინარეთა სანაპიროებზე, ჭაობებში, დაბალბალახნარიან, იშვიათად სალეკ- მდელოებიან მდინარის ჭალებში. ტყიან ადგილებს თავს არიდებს. გ ა მ რ ა ვ ლ ე ბ ა. მონოგამიური ფრინველია. ხშირად ბუდობს კოლონი- ებად ჭაობის სხვა ფრინველებთან ერთად. ბუდეს იკეთებს მიწაზე, პატარა ჩაღრმავებაში, რომელიც ამოფენილია ხმელი ბალახითა და ფოთლებით. მაი- სის პირველ ნახევარში დებს 4 კვერცხს. კრუხად მორიგეობით ჯდება ორივე სქესის ფრინველი. საინკუბაციო პერიოდის ხანგრძლივობა დადგენილი არაა. კ ვ ე · ბ ა. მერუეს ძირითადი საკვებია მწერები და წყლის წვრილი უხერ- ხემლოები. კვების დროს ხშირად შედის წყალში და იქექება ნისკარტით შლამში. საჭიროების შემთხვევაში კარგად ცურავს. მ ნ ი შ ვ ნ ე ლ ო ბ ა. პრაქტიკული მნიშვნელობა არა აქვს.
