პუჩინი ჯაკომო
(ახალი გვერდი: '''ჯაკომო პუჩინი''' – (22. დეკემბერი 1858, ქ. ლუკა – 29.ნოემბერი 1924, ბრიუს...) |
|||
| (ერთი მომხმარებლის 2 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| + | [[ფაილი:Jakomo puchini.PNG|thumb|ჯაკომო პუჩინ]] | ||
'''ჯაკომო პუჩინი''' – (22. დეკემბერი 1858, ქ. ლუკა – 29.ნოემბერი 1924, ბრიუსელი], იტალიელი კომპოზიტორი. 10 წლის ასაკიდან უკრავდა ეკლესიებში [[ორგანი|ორგანზე]]. 16-17 წლისამ შექმნა თავისი პირველი [[პიესა (მუსიკალური)|პიესები]] ორგანისათვის. 1872-80 პუჩინი სწავლობდა მუსიკალურ ინსტიტუტში, 1880-83 კი მილანის კონსერვატორიაში (ა. პონკიელისთან). მისი პირველი [[ოპერა]]ა „ვილისები“ (1884). 1893 პუჩინმა დაწერა ოპერა მანონ ლესკო (პრევოს რომანის მიხედვით), რომელმაც კომპოზიტორს აღიარება მოუტანა. მომდევნო 3 ოპერაში („ბოჰემა“, 1896, „ტოსკა“, 1900 და „მადამ ბატერფლაი“ ანუ „ჩიო-ჩიო- სანი“, 1904) ნათლად გამოვლინდა პუჩინის როგორც იტალიური საოპერო [[ვერიზმი]]ს ყველაზე დიდი და ტიპური წარმომადგენლის დამახასიათებელი ნიშნები: მკაფიო, ლაკონიური დრამატურგია, ცხოვრებისეული თემატიკა, დინამიზმი და ემოციურობა. პუჩინის ეკუთვნის აგრეთვე ოპერები: „ქალიშვილი დასავლეთიდან“ (ბელასკოს დრამის მიხედვით (1910), „მერცხალი“ ვილნერის და რაიხერტის კომედიის მიხედვით, 1917), „ჯანი სკიკი“ (დანტეს „ჯოჯოხეთის“ 30-ე სიმღერის მიხედვით, 1918) და სხვ. პუჩინის უკანასკნელი ოპერა „ტურანდოტი“ ([[გოცი კარლო|გოცი]]ს [[ზღაპარი|ზღაპრის]] მიხედვით, 1926) დაუმთავრებელი დარჩა, დაასრულა კომპოზიტორმა ფ. ალფანომ (პუჩინის ესკიზების მიხედვით). | '''ჯაკომო პუჩინი''' – (22. დეკემბერი 1858, ქ. ლუკა – 29.ნოემბერი 1924, ბრიუსელი], იტალიელი კომპოზიტორი. 10 წლის ასაკიდან უკრავდა ეკლესიებში [[ორგანი|ორგანზე]]. 16-17 წლისამ შექმნა თავისი პირველი [[პიესა (მუსიკალური)|პიესები]] ორგანისათვის. 1872-80 პუჩინი სწავლობდა მუსიკალურ ინსტიტუტში, 1880-83 კი მილანის კონსერვატორიაში (ა. პონკიელისთან). მისი პირველი [[ოპერა]]ა „ვილისები“ (1884). 1893 პუჩინმა დაწერა ოპერა მანონ ლესკო (პრევოს რომანის მიხედვით), რომელმაც კომპოზიტორს აღიარება მოუტანა. მომდევნო 3 ოპერაში („ბოჰემა“, 1896, „ტოსკა“, 1900 და „მადამ ბატერფლაი“ ანუ „ჩიო-ჩიო- სანი“, 1904) ნათლად გამოვლინდა პუჩინის როგორც იტალიური საოპერო [[ვერიზმი]]ს ყველაზე დიდი და ტიპური წარმომადგენლის დამახასიათებელი ნიშნები: მკაფიო, ლაკონიური დრამატურგია, ცხოვრებისეული თემატიკა, დინამიზმი და ემოციურობა. პუჩინის ეკუთვნის აგრეთვე ოპერები: „ქალიშვილი დასავლეთიდან“ (ბელასკოს დრამის მიხედვით (1910), „მერცხალი“ ვილნერის და რაიხერტის კომედიის მიხედვით, 1917), „ჯანი სკიკი“ (დანტეს „ჯოჯოხეთის“ 30-ე სიმღერის მიხედვით, 1918) და სხვ. პუჩინის უკანასკნელი ოპერა „ტურანდოტი“ ([[გოცი კარლო|გოცი]]ს [[ზღაპარი|ზღაპრის]] მიხედვით, 1926) დაუმთავრებელი დარჩა, დაასრულა კომპოზიტორმა ფ. ალფანომ (პუჩინის ესკიზების მიხედვით). | ||
მიმდინარე ცვლილება 14:10, 7 მაისი 2025 მდგომარეობით
ჯაკომო პუჩინი – (22. დეკემბერი 1858, ქ. ლუკა – 29.ნოემბერი 1924, ბრიუსელი], იტალიელი კომპოზიტორი. 10 წლის ასაკიდან უკრავდა ეკლესიებში ორგანზე. 16-17 წლისამ შექმნა თავისი პირველი პიესები ორგანისათვის. 1872-80 პუჩინი სწავლობდა მუსიკალურ ინსტიტუტში, 1880-83 კი მილანის კონსერვატორიაში (ა. პონკიელისთან). მისი პირველი ოპერაა „ვილისები“ (1884). 1893 პუჩინმა დაწერა ოპერა მანონ ლესკო (პრევოს რომანის მიხედვით), რომელმაც კომპოზიტორს აღიარება მოუტანა. მომდევნო 3 ოპერაში („ბოჰემა“, 1896, „ტოსკა“, 1900 და „მადამ ბატერფლაი“ ანუ „ჩიო-ჩიო- სანი“, 1904) ნათლად გამოვლინდა პუჩინის როგორც იტალიური საოპერო ვერიზმის ყველაზე დიდი და ტიპური წარმომადგენლის დამახასიათებელი ნიშნები: მკაფიო, ლაკონიური დრამატურგია, ცხოვრებისეული თემატიკა, დინამიზმი და ემოციურობა. პუჩინის ეკუთვნის აგრეთვე ოპერები: „ქალიშვილი დასავლეთიდან“ (ბელასკოს დრამის მიხედვით (1910), „მერცხალი“ ვილნერის და რაიხერტის კომედიის მიხედვით, 1917), „ჯანი სკიკი“ (დანტეს „ჯოჯოხეთის“ 30-ე სიმღერის მიხედვით, 1918) და სხვ. პუჩინის უკანასკნელი ოპერა „ტურანდოტი“ (გოცის ზღაპრის მიხედვით, 1926) დაუმთავრებელი დარჩა, დაასრულა კომპოზიტორმა ფ. ალფანომ (პუჩინის ესკიზების მიხედვით).
პუჩინი XX ს. ერთ-ერთი უდიდესი საოპერო კომპოზიტორი-ნოვატორია. მან ღრმა კვალი დატოვა ამ ჟანრის ისტორიაში. მისი საოპერო მელოდიები საყოველთაოდაა გავრცელებული.
თბილისში პუჩინის ოპერები პირველად დაიდგა: „მანონ ლესკო“ 1896-97 სეზონში, „ბოჰემა“ 1898-99, „ტოსკა“ 1903-04, „ჩიო-ჩიო-სანი“ 1909-10, „ტურანდოტი“ 1928-29, „ჯანი სკიკი“ 1965-66.
პუჩინის ოპერებს მრავალი შესანიშნავი ქართველი შემსრულებელი ჰყავს, მათ შორის ჩიო-ჩიო-სანის როლის საუკეთესო შემსრულებლები, ვოკალისტთა ტოკიოს საერთაშორისო კონკურსების ლაურეატები: ლ. ჭყონია (1967), მ. ამირანაშვილი (1971) და სხვ.
მ. ჯაში
