ისაკაძე ელდარ
| ხაზი 2: | ხაზი 2: | ||
'''ელდარ ისაკაძე''' − (5. იანვარი 1936, [[თბილისი]] – 27 ივლისი 2005,ინგოლშტადტი ([[გერმანია]]), ქართველი ვიოლონჩელისტი და პედაგოგი, საქართველოს სახალხო არტისტი (1983). | '''ელდარ ისაკაძე''' − (5. იანვარი 1936, [[თბილისი]] – 27 ივლისი 2005,ინგოლშტადტი ([[გერმანია]]), ქართველი ვიოლონჩელისტი და პედაგოგი, საქართველოს სახალხო არტისტი (1983). | ||
| − | 1954−57 სწავლობდა [[თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია|თბილისის კონსერვატორიაში]]. (ხელმძღვანელი [[ბარნაბიშვილი გიორგი|გ. ბარნაბიშვილი]]). 1957-60 მოსკოვის კონსერვატორიაში (ხელმძღვანელი ს. კნუშევიცკი). 1957 პირველი პრემია მოიპოვა ვიოლონჩელისტთა რესპუბლიკურ კონკურსზე, 1960-ამიერკავკასიის მუსიკოს შემსრულებელთა კონკურსის ლაურეატი გახდა. 1962-იდან თბილისის კონსერვატორიის პედაგოგია (1984-დან პროფ), 1974–76 კაიროს კონსერვატორიის პროფესორი, შემდეგ კვლავ თბილისის კონსერვატორიაშია – 1990-მდე. 1990-დან ცხოვრობს გერმანიაში, ქ. ინგოლშტადტში, მუშაობდა [[კამერული ორკესტრი|კამერულ ორკესტრში]], რომელსაც მისი და ლიანა ისაკაძე ხელმძღვანელობდა, 1994-დან იქვე მუშაობდა პედაგოგად დ. ოისტრახის სახელობის მუსიკალურ აკადემიაში. ისაკაძის დაკვრა საშემსრულებლო კულტურით, ხალასი ექსპრესიით და ტემპერამენტით გამოირჩეოდა. | + | 1954−57 სწავლობდა [[თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია|თბილისის კონსერვატორიაში]]. (ხელმძღვანელი [[ბარნაბიშვილი გიორგი|გ. ბარნაბიშვილი]]). 1957-60 მოსკოვის კონსერვატორიაში (ხელმძღვანელი ს. კნუშევიცკი). 1957 პირველი პრემია მოიპოვა ვიოლონჩელისტთა რესპუბლიკურ კონკურსზე, 1960-ამიერკავკასიის მუსიკოს შემსრულებელთა კონკურსის ლაურეატი გახდა. 1962-იდან თბილისის კონსერვატორიის პედაგოგია (1984-დან პროფ), 1974–76 კაიროს კონსერვატორიის პროფესორი, შემდეგ კვლავ თბილისის კონსერვატორიაშია – 1990-მდე. 1990-დან ცხოვრობს გერმანიაში, ქ. ინგოლშტადტში, მუშაობდა [[კამერული ორკესტრი|კამერულ ორკესტრში]], რომელსაც მისი და [[ლიანა ისაკაძე]] ხელმძღვანელობდა, 1994-დან იქვე მუშაობდა პედაგოგად დ. ოისტრახის სახელობის მუსიკალურ აკადემიაში. ისაკაძის დაკვრა საშემსრულებლო კულტურით, ხალასი ექსპრესიით და ტემპერამენტით გამოირჩეოდა. ქართველი კომპოზიტორების მთელი რიგი ახალი ნაწარმოებების (მათ შორის [[თაქთაქიშვილი ოთარ|ო. თაქთაქიშვილი]]ს, ს. ცინცაძისა და [[აზარაშვილი ვაჟა|ვ. აზარაშვილი]]ს სავიოლონჩელო კონცერტების) პირველი შემსრულებელია. პირველმა საქართველოში შეასრულა [[პროკოფიევი სერგეი|ს. პროკოფიევი]]ს კონცერტი-სიმფონია და [[შოსტაკოვიჩი დიმიტრი|დ. შოსტაკოვიჩის]] კონცერტი №1. გასტროლებს მართავდა სსრკ ქალაქებში და საზღვარგარეთ. |
| − | ქართველი კომპოზიტორების მთელი რიგი ახალი ნაწარმოებების (მათ შორის [[თაქთაქიშვილი ოთარ|ო. თაქთაქიშვილი]]ს, ს. ცინცაძისა და [[აზარაშვილი ვაჟა|ვ. აზარაშვილი]]ს სავიოლონჩელო კონცერტების) პირველი შემსრულებელია. პირველმა საქართველოში შეასრულა [[პროკოფიევი სერგეი|ს. პროკოფიევი]]ს კონცერტი-სიმფონია და [[შოსტაკოვიჩი დიმიტრი|დ. შოსტაკოვიჩის]] კონცერტი №1. გასტროლებს მართავდა სსრკ ქალაქებში და საზღვარგარეთ. | + | |
''გ. ტორაძე'' | ''გ. ტორაძე'' | ||
მიმდინარე ცვლილება 01:10, 9 მაისი 2025 მდგომარეობით
ელდარ ისაკაძე − (5. იანვარი 1936, თბილისი – 27 ივლისი 2005,ინგოლშტადტი (გერმანია), ქართველი ვიოლონჩელისტი და პედაგოგი, საქართველოს სახალხო არტისტი (1983).
1954−57 სწავლობდა თბილისის კონსერვატორიაში. (ხელმძღვანელი გ. ბარნაბიშვილი). 1957-60 მოსკოვის კონსერვატორიაში (ხელმძღვანელი ს. კნუშევიცკი). 1957 პირველი პრემია მოიპოვა ვიოლონჩელისტთა რესპუბლიკურ კონკურსზე, 1960-ამიერკავკასიის მუსიკოს შემსრულებელთა კონკურსის ლაურეატი გახდა. 1962-იდან თბილისის კონსერვატორიის პედაგოგია (1984-დან პროფ), 1974–76 კაიროს კონსერვატორიის პროფესორი, შემდეგ კვლავ თბილისის კონსერვატორიაშია – 1990-მდე. 1990-დან ცხოვრობს გერმანიაში, ქ. ინგოლშტადტში, მუშაობდა კამერულ ორკესტრში, რომელსაც მისი და ლიანა ისაკაძე ხელმძღვანელობდა, 1994-დან იქვე მუშაობდა პედაგოგად დ. ოისტრახის სახელობის მუსიკალურ აკადემიაში. ისაკაძის დაკვრა საშემსრულებლო კულტურით, ხალასი ექსპრესიით და ტემპერამენტით გამოირჩეოდა. ქართველი კომპოზიტორების მთელი რიგი ახალი ნაწარმოებების (მათ შორის ო. თაქთაქიშვილის, ს. ცინცაძისა და ვ. აზარაშვილის სავიოლონჩელო კონცერტების) პირველი შემსრულებელია. პირველმა საქართველოში შეასრულა ს. პროკოფიევის კონცერტი-სიმფონია და დ. შოსტაკოვიჩის კონცერტი №1. გასტროლებს მართავდა სსრკ ქალაქებში და საზღვარგარეთ.
გ. ტორაძე
