მანსვეტაშვილი იაკობ
| (ერთი მომხმარებლის 2 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
[[ფაილი:Iakob-mansvetashvili.png|thumb|150პქ|იაკობ მანსვეტაშვილი]] | [[ფაილი:Iakob-mansvetashvili.png|thumb|150პქ|იაკობ მანსვეტაშვილი]] | ||
| − | '''მანსვეტაშვილი იაკობ''' | + | '''მანსვეტაშვილი იაკობ''' – ფსევდონიმები: „დონ-იაგო“, „ალექსანდრიძე“, „ბარელი“, „შერმადინი“, (1855-1939) — ლიტერატორი, ჟურნალისტი, საზოგადო მოღვაწე. |
| + | |||
| + | სწავლობდა [[თბილისი|თბილისის]] სასულიერო სასწავლებელში, შემდეგ — პეტერბურგის უნივერსიტეტის საბუნებისმეტყველო ფაკულტეტზე (1886-90), იქ გაეცნო რუსი რევოლუციონერ-დემოკრატების იდეებს, სენ-სიმონის, [[ფურიე ჟან ჟოზეფ|ფურიეს]], ოუენის, ლასალის თხზულებებს. სამშობლოში დაბრუნების შემდეგ ერთხანს იყო [[ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოება|ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების]] მდივანი. აქტიურად თანამშრომლობდა „[[ივერია (გაზეთი და ჟურნალი)|ივერიაში]]“, „[[ჯეჯილი (ჟურნალი)|ჯეჯილსა]]“ და „[[მოამბე (ჟურნალი)|მოამბე]]ში“, აქვეყნებდა სამეცნიერო წერილებს, [[ფელეტონი|ფელეტონებს]], [[მოთხრობა|მოთხრობებს]], [[ეპიგრამა|ეპიგრამებს]], ჟურნალ–გაზეთების მიმოხილვებს (სათაურით „ნარკვევი“). ახლო ურთიერთობა ჰქონდა [[ილია ჭავჭავაძე|ი. ჭავჭავაძესთან]]. საყურადღებოა ი. მანსვეტაშვილის წიგნი „მოგონებანი“ (1936), რომელშიც მან ასახა გასული საუკუნის 70-90-იან წწ. [[საქართველო]]სა და [[რუსეთი]]ს მნიშვნელოვანი ისტორიულ-სოციალური და კულტურულ-ლიტერატურული მოვლენები, მოგვცა თავისი დროის ბევრი საზოგადო მოღვაწის საინტერესო [[პორტრეტი]] და პირუთვნელი დახასიათება. | ||
| + | |||
| − | |||
==წყარო== | ==წყარო== | ||
| ხაზი 9: | ხაზი 11: | ||
[[კატეგორია: ქართველი ჟურნალისტები]] | [[კატეგორია: ქართველი ჟურნალისტები]] | ||
[[კატეგორია:ქართველი მწერლები]] | [[კატეგორია:ქართველი მწერლები]] | ||
| + | [[კატეგორია:საბჭოთა მწერლები]] | ||
[[კატეგორია:ქართველი საზოგადო მოღვაწეები]] | [[კატეგორია:ქართველი საზოგადო მოღვაწეები]] | ||
[[კატეგორია:მანსვეტაშვილები]] | [[კატეგორია:მანსვეტაშვილები]] | ||
| + | [[კატეგორია:ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 16:58, 13 აგვისტო 2025 მდგომარეობით
მანსვეტაშვილი იაკობ – ფსევდონიმები: „დონ-იაგო“, „ალექსანდრიძე“, „ბარელი“, „შერმადინი“, (1855-1939) — ლიტერატორი, ჟურნალისტი, საზოგადო მოღვაწე.
სწავლობდა თბილისის სასულიერო სასწავლებელში, შემდეგ — პეტერბურგის უნივერსიტეტის საბუნებისმეტყველო ფაკულტეტზე (1886-90), იქ გაეცნო რუსი რევოლუციონერ-დემოკრატების იდეებს, სენ-სიმონის, ფურიეს, ოუენის, ლასალის თხზულებებს. სამშობლოში დაბრუნების შემდეგ ერთხანს იყო ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების მდივანი. აქტიურად თანამშრომლობდა „ივერიაში“, „ჯეჯილსა“ და „მოამბეში“, აქვეყნებდა სამეცნიერო წერილებს, ფელეტონებს, მოთხრობებს, ეპიგრამებს, ჟურნალ–გაზეთების მიმოხილვებს (სათაურით „ნარკვევი“). ახლო ურთიერთობა ჰქონდა ი. ჭავჭავაძესთან. საყურადღებოა ი. მანსვეტაშვილის წიგნი „მოგონებანი“ (1936), რომელშიც მან ასახა გასული საუკუნის 70-90-იან წწ. საქართველოსა და რუსეთის მნიშვნელოვანი ისტორიულ-სოციალური და კულტურულ-ლიტერატურული მოვლენები, მოგვცა თავისი დროის ბევრი საზოგადო მოღვაწის საინტერესო პორტრეტი და პირუთვნელი დახასიათება.
