დუმბაძე ნოდარ

NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
(ახალი გვერდი: '''დუმბაძე ნოდარ''' – (1928 – 1984), ქართველი მწერალი, პოეტი და სცენარი...)
 
 
(ერთი მომხმარებლის 11 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.)
ხაზი 1: ხაზი 1:
'''დუმბაძე ნოდარ''' – (1928 – 1984), ქართველი მწერალი, პოეტი და სცენარისტი, შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი. დაიბადა [[თბილისი|თბილისში]]. თავდაპირველად სწავლობდა თბილისის მე-15 საშუალო სკოლაში, რომელიც არ დაუმთავრებია, 8 წლის ნოდარი საცხოვრებლად დეიდებმა წაიყვანეს აფხაზეთში, სამი წელი იქ გაატარა, შემდეგ საცხოვრებლად ბებიასა და ბაბუასთან გაგზავნეს ჩოხატაურის რაიონის სოფელ ზენობანში. 1945 წელს დაასრულა ჩოხატაურის რაიონის სოფელ ხიდისთავის საშუალო სკოლა და თბილისში დაბრუნდა სწავლის გასაგრძელებლად. შევიდა [[თსუ]]-
+
[[ფაილი:Nodar dumbadze.PNG|thumb|200პქ|ნოდარ დუმბაძე]]
ეკონომიკურ ფაკულტეტზე, რომელიც 1950 წელს დაამთავრა. პირველი ლექსები თსუ-ს სტუდენტურ ალმანახში დაბეჭდა. უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ მუშაობა დაიწყო უნივერსიტეტის ლაბორატორიაში ასისტენტად, იმავდროულად ეწეოდა შემოქმედებით მოღვაწეობას. 1959-1957 წლებში მან გამოსცა იუმორისტული მოთხრობების სამი კრებული. 1957 წელს სამსახური მიატოვა, რათა მთელი დრო მწერლობისთვის მიეძღვნა. სხვადასხვა ჟურნალთან თანამშრომლობის პარალელურად ნოდარ
+
'''დუმბაძე ნოდარ''' – (დ. 14 ივლისი, 1928, [[თბილისი]] − გ. 14 სექტემბერი, 1984, თბილისი), ქართველი პროზაიკოსი და პოეტი, საქართველოს მწერალთა კავშირის თავმჯდომარე და სსრ კავშირის მწერალთა კავშირის მდივანი (1981-1984), სსრ კავშირის უმაღლესი საბჭოს ორი მოწვევის დეპუტატი, ოქტომბრის რევოლუციის, შრომის წითელი დროშისა და „საპატიო ნიშნის“ ორდენების კავალერი, ლენინური პრემიის ლაურეატი, ლენინური კომკავშირის პრემიის ლაურეატი, [[შოთა რუსთაველის სახელობის პრემია|შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პრემიის]] [[ლაურეატი]] (1975).
დუმბაძე კინოსცენარებსაც წერდა. იმავდროულად იბეჭდებოდა მისი იუმორისტული მოთხრობებიც. 1967-1972 წლებში იყო ჟურნალ
+
„ნიანგის” რედაქტორი. თავდაპირველად დაკრძალული იყო ქალაქ თბილისში, საბავშვო ქალაქ „მზიურში”, რომლის აშენების იდეა თავად მას ეკუთვნოდა, ხოლო 2009 წლის 14 სექტემბერს მისი ნეშტი მთაწმინდის მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონში გადაასვენეს.
+
  
 +
დაიბადა 1928 წელს თბილისში, აღიზარდა რეპრესირებულ ოჯახში: დედა — პედაგოგი, მამა — პოლიტპატიმარი; 1950 წელს დაამთავრა [[თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი]]ს ეკონომიკის ფაკულტეტი; ამავე წლიდან ნოდარ დუმბაძის [[ლექსი|ლექსები]] და იუმორისტული [[მოთხრობა|მოთხრობები]] სისტემატურად იბეჭდება პერიოდულ პრესაში.
 +
 +
ნოდარ დუმბაძეს პირველივე [[რომანი|რომანმა]] მოუტანა პოპულარობა, შეიძლება ითქვას, რომ „მე, ბებია, ილიკო და ილარიონი“ მისი მთავარი და ყველაზე მნიშვნელოვანი ნაწარმოებია (1960); ამას მოყვა „მე ვხედავ მზეს“ (1962), ორივე რომანი 1966 წელს საკავშირო ლენინური კომკავშირის პრემიით აღინიშნა. მწერლის მნიშვნელოვან ნაწარმოებთა რიცხვს ეკუთვნის აგრეთვე რომანები: „მზიანი ღამე“ (1967), „ნუ გეშინია დედა“ (1971), „თეთრი ბაირაღები“
 +
(1979) და მოთხრობების მთელი ციკლი „დიდრო“, „კორიდა“, „ძაღლი“, „უმადური“, „კუკარაჩა“...
 +
 +
ერთის მხრივ თხრობის ლირიზმმა და მეორე მხრივ ცოცხალმა ხალხურმა [[იუმორი|იუმორმა]] მოხიბლა მკითხველი და ხელი შეუწყო ნოდარ დუმბაძის ნაწარმოებთა პოპულარობას. როგორც სამშობლოსა და ყოფილ საბჭოთა კვშირის რესპუბლიკებში, ასევე მსოფლიოს არაერთ ქვეყანაში. მწერლის თხზულებები თარგმნილია მრავალ ენაზე, გადაკეთებულია პიესებად და სცენარებად, დადგმულია [[სპექტაკლი|სპექტაკლები]] და გადაღებულია ფილმები საქართველოსა თუ უცხოეთში.
 +
 +
1980 წელს რომანისათვის „მარადისობის კანონი“ მწერალს ლენინური პრემია მიენიჭა.
 +
 +
1975 წელს ნოდარ დუმბაძეს, 1973-1974 წლებში გამოქვეყნებული რომანისათვის „თეთრი ბაირაღები“ და მოთხრობებისათვის - „დიდრო“, „კორიდა“, „ძაღლი“, „უმადური“ — შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პრემია მიენიჭა.
 +
 +
ახალგაზრდობაში ნოდარ დუმბაძე წერდა, აგრეთვე, ლირიკულსა და საყმაწვილო ლექსებსაც.
 +
 +
ნოდარ დუმბაძის თხზულებათა მთავარი გამოცემაა — რჩეული ნაწერები სამ ტომად (გამომცემლობა „მერანი“, ტომი I — 1981, ტომი II — 1983, ტომი III — 1984).
 +
 +
ნოდარ დუმბაძე გარდაიცვალა  1984 წელს, დაკრძალულია საყმაწვილო ქალაქ „მზიურში“, რომელიც მისი ინიციატივით იყო დაარსებული.
  
::: * * *
 
  
::დედიკომ და მამიკომ
 
::დამიტოვეს ქეთინო,
 
::ასე მითხრეს: – მიხედე,
 
::არაფერი ეტკინოს;
 
::არაფერი გატეხოს,
 
::არ დაკუწოს კაბები,
 
::არ მოხატოს კედლები,
 
::არ აბურდოს ძაფები;
 
::დაუმალე ნემსები,
 
::დაუმალე ღილები,
 
::მაკრატელიც დამალე,
 
::არ დაიჭრას ფრჩხილები;
 
::არ გააღოს კარადა,
 
::არ დახიოს წიგნები,
 
::ფანჯარა თუ გატეხა,
 
::დამნაშავე იქნები;
 
::არ მიუშვა ღუმელთან,
 
::არ დაგვღუპო, მანანა!
 
::არ დახაზოს პარკეტი,
 
::დაუმალე მანქანა;
 
::არ ჩაუშვა ეზოში,
 
::სურდო არვინ დამართოს,
 
::დაუმალე ფანქრები,
 
::ხელში დანა არ ანდო;
 
::როცა გავალთ, კარები
 
::გადაკეტე რაზებით,
 
::განჯინაში ჩაკეტე
 
::ჭიქები და ვაზები.
 
::მეტი რა დაგიბაროთ,
 
::თვით მიხვდები დანარჩენს,
 
::ჰო, ასანთი არ ანდო,
 
::თორემ ხანძარს გააჩენს.
 
::- ჰოდა, ასე თუ გინდათ,
 
::დედიკო და მამიკო:
 
::არაფერი შეემთხვეს
 
::ჩემს პატარა დაიკოს;
 
::თუ გინდათ, რომ ქეთინოს
 
::არაფერი ეტკინოს,
 
::მე გამიშვით კინოში,
 
::თქვენ მიხედეთ ქეთინოს.
 
  
  
 
==წყარო==
 
==წყარო==
[[ქართველი პოეტები (ენციკლოპედია)]]
+
[[რუსთაველის პრემიის ლაურეატები]]
[[კატეგორია:ქართველი პოეტები]]
+
 
[[კატეგორია:ქართველი მწერლები]]
 
[[კატეგორია:ქართველი მწერლები]]
[[კატეგორია:ქართველი სცენარისტები]]
+
[[კატეგორია:ქართველი პოეტები]]
[[კატეგორია:შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები]]
+
[[კატეგორია:საბავშვო პოეტები]]
 +
[[კატეგორია: პროზაიკოსები]]
 +
[[კატეგორია:საქართველოს მწერალთა კავშირის თავმჯდომარეები]]
 +
[[კატეგორია:სსრ კავშირის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები]]
 +
[[კატეგორია:ოქტომბრის რევოლუციის ორდენის კავალრები‏‎]]
 +
[[კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები]]
 +
[[კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები‏‎]]
 +
[[კატეგორია:ლენინური პრემიის ლაურეატები]]
 +
[[კატეგორია:ლენინური კომკავშირის პრემიის ლაურეატები]]
 +
[[კატეგორია:რუსთაველის პრემიის ლაურეატები]]‏‎
 
[[კატეგორია:დუმბაძეები]]
 
[[კატეგორია:დუმბაძეები]]

მიმდინარე ცვლილება 11:56, 11 აგვისტო 2025 მდგომარეობით

ნოდარ დუმბაძე

დუმბაძე ნოდარ – (დ. 14 ივლისი, 1928, თბილისი − გ. 14 სექტემბერი, 1984, თბილისი), ქართველი პროზაიკოსი და პოეტი, საქართველოს მწერალთა კავშირის თავმჯდომარე და სსრ კავშირის მწერალთა კავშირის მდივანი (1981-1984), სსრ კავშირის უმაღლესი საბჭოს ორი მოწვევის დეპუტატი, ოქტომბრის რევოლუციის, შრომის წითელი დროშისა და „საპატიო ნიშნის“ ორდენების კავალერი, ლენინური პრემიის ლაურეატი, ლენინური კომკავშირის პრემიის ლაურეატი, შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (1975).

დაიბადა 1928 წელს თბილისში, აღიზარდა რეპრესირებულ ოჯახში: დედა — პედაგოგი, მამა — პოლიტპატიმარი; 1950 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტი; ამავე წლიდან ნოდარ დუმბაძის ლექსები და იუმორისტული მოთხრობები სისტემატურად იბეჭდება პერიოდულ პრესაში.

ნოდარ დუმბაძეს პირველივე რომანმა მოუტანა პოპულარობა, შეიძლება ითქვას, რომ „მე, ბებია, ილიკო და ილარიონი“ მისი მთავარი და ყველაზე მნიშვნელოვანი ნაწარმოებია (1960); ამას მოყვა „მე ვხედავ მზეს“ (1962), ორივე რომანი 1966 წელს საკავშირო ლენინური კომკავშირის პრემიით აღინიშნა. მწერლის მნიშვნელოვან ნაწარმოებთა რიცხვს ეკუთვნის აგრეთვე რომანები: „მზიანი ღამე“ (1967), „ნუ გეშინია დედა“ (1971), „თეთრი ბაირაღები“ (1979) და მოთხრობების მთელი ციკლი „დიდრო“, „კორიდა“, „ძაღლი“, „უმადური“, „კუკარაჩა“...

ერთის მხრივ თხრობის ლირიზმმა და მეორე მხრივ ცოცხალმა ხალხურმა იუმორმა მოხიბლა მკითხველი და ხელი შეუწყო ნოდარ დუმბაძის ნაწარმოებთა პოპულარობას. როგორც სამშობლოსა და ყოფილ საბჭოთა კვშირის რესპუბლიკებში, ასევე მსოფლიოს არაერთ ქვეყანაში. მწერლის თხზულებები თარგმნილია მრავალ ენაზე, გადაკეთებულია პიესებად და სცენარებად, დადგმულია სპექტაკლები და გადაღებულია ფილმები საქართველოსა თუ უცხოეთში.

1980 წელს რომანისათვის „მარადისობის კანონი“ მწერალს ლენინური პრემია მიენიჭა.

1975 წელს ნოდარ დუმბაძეს, 1973-1974 წლებში გამოქვეყნებული რომანისათვის „თეთრი ბაირაღები“ და მოთხრობებისათვის - „დიდრო“, „კორიდა“, „ძაღლი“, „უმადური“ — შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პრემია მიენიჭა.

ახალგაზრდობაში ნოდარ დუმბაძე წერდა, აგრეთვე, ლირიკულსა და საყმაწვილო ლექსებსაც.

ნოდარ დუმბაძის თხზულებათა მთავარი გამოცემაა — რჩეული ნაწერები სამ ტომად (გამომცემლობა „მერანი“, ტომი I — 1981, ტომი II — 1983, ტომი III — 1984).

ნოდარ დუმბაძე გარდაიცვალა 1984 წელს, დაკრძალულია საყმაწვილო ქალაქ „მზიურში“, რომელიც მისი ინიციატივით იყო დაარსებული.



[რედაქტირება] წყარო

რუსთაველის პრემიის ლაურეატები‏‎

პირადი ხელსაწყოები
სახელთა სივრცე

ვარიანტები
მოქმედებები
ნავიგაცია
ხელსაწყოები