გლიერი რეინგოლდ
მ (მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „რეინგოლდ გლიერი“ გადაიტანა გვერდზე „გლიერი რეინგოლდ“ გადამის...) |
(→წყარო) |
||
| (ერთი მომხმარებლის 7 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
[[ფაილი:Glieri r.jpg|thumb|200პქ|რეინგოლდ გლიერი]] | [[ფაილი:Glieri r.jpg|thumb|200პქ|რეინგოლდ გლიერი]] | ||
| − | '''გლიერი რეინგოლდ მორიცის ძე''' - რუს. Рейнгольд Морицевич Глиэ́р (30. XII. 1874, კიევი, – 23. VI. 1956, მოსკოვი), რუსი კომპოზიტორი, პედაგოგი, დირიჟორი, საზოგადო მოღვაწე, სსრკ სახალხო არტისტი, ხელოვნებათმცოდნეობის დოქტორი. | + | '''გლიერი რეინგოლდ მორიცის ძე''' - რუს. Рейнгольд Морицевич Глиэ́р (30. XII. 1874, კიევი, – 23. VI. 1956, მოსკოვი), რუსი კომპოზიტორი, პედაგოგი, [[დირიჟორი]], საზოგადო მოღვაწე, სსრკ სახალხო არტისტი, ხელოვნებათმცოდნეობის დოქტორი. |
1900 დაამთავრა მოსკოვის კონსერვატორია 1900-იდან ეწევა პედაგოგიურ მუშაობას: 1913-20 კიევის კონსერვატორიის პროფესორი (კომპოზიცია და საორკესტრო კლასი), 1914-20 დირექტორი; 1920-41 მოსკოვის კონსერვატორიის პროფესორი (კომპოზიცია), გლიერის მხატვრული მემკვიდრეობა გამოირჩევა ჟანრული ნაირფეროვნებით. ავტორია 5 ოპერისა: „შაჰსენემი“ (1927), „ლეილი და მაჯნუნი“ (1940), „გულსარა“ (1949) და სხვ. | 1900 დაამთავრა მოსკოვის კონსერვატორია 1900-იდან ეწევა პედაგოგიურ მუშაობას: 1913-20 კიევის კონსერვატორიის პროფესორი (კომპოზიცია და საორკესტრო კლასი), 1914-20 დირექტორი; 1920-41 მოსკოვის კონსერვატორიის პროფესორი (კომპოზიცია), გლიერის მხატვრული მემკვიდრეობა გამოირჩევა ჟანრული ნაირფეროვნებით. ავტორია 5 ოპერისა: „შაჰსენემი“ (1927), „ლეილი და მაჯნუნი“ (1940), „გულსარა“ (1949) და სხვ. | ||
| − | დიდი წვლილი მიუძღვის აზერბაიჯანული და უზბეკური ეროვნული მუსიკის თეატრების ჩამოყალიბებასა და ამ რესპუბლიკების კომპოზიტორთა დაოსტატებაში. 7 ბალეტიდან განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია „წითელი ყაყაჩო“ (1927), „ბრინჯაოს მხედარი“ (1949). მას ეკუთვნის აგრეთვე სიმფონია, სიმფონიური პოემები, სიმფონიური სურათი „ზაპოროჟიელები“, თეატრისა და კინოს მუსიკა და სხვ. აგრძელებს რუს კლასიკოს-კომპოზიტორთა ტრადიციებს. | + | დიდი წვლილი მიუძღვის აზერბაიჯანული და უზბეკური ეროვნული [[მუსიკა|მუსიკის]] თეატრების ჩამოყალიბებასა და ამ რესპუბლიკების კომპოზიტორთა დაოსტატებაში. 7 [[ბალეტი|ბალეტიდან]] განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია „წითელი ყაყაჩო“ (1927), „ბრინჯაოს მხედარი“ (1949). მას ეკუთვნის აგრეთვე სიმფონია, სიმფონიური პოემები, [[სიმფონიური სურათი]] „ზაპოროჟიელები“, [[თეატრი|თეატრისა]] და [[კინომუსიკა|კინოს მუსიკა]] და სხვ. აგრძელებს რუს კლასიკოს-კომპოზიტორთა ტრადიციებს. |
| − | მისი მოწაფეები იყვნენ: ს. პროკოფიევი, ნ. მიასკოვსკი, ა. ალექსანდროვი, ა. დავიდენკო, დ. თორაძე და სხვ. | + | მისი მოწაფეები იყვნენ: ს. პროკოფიევი, ნ. მიასკოვსკი, [[ალექსანდროვი ალექსანდრე|ა. ალექსანდროვი]], ა. დავიდენკო, [[თორაძე დავით|დ. თორაძე]] და სხვ. |
| ხაზი 12: | ხაზი 12: | ||
| − | |||
| − | |||
| + | |||
| + | ==წყარო== | ||
| + | [[მუსიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი]] | ||
[[კატეგორია:კომპოზიტორები]] | [[კატეგორია:კომპოზიტორები]] | ||
| + | [[კატეგორია:რუსი კომპოზიტორები]] | ||
[[კატეგორია:დირიჟორები]] | [[კატეგორია:დირიჟორები]] | ||
| + | [[კატეგორია:რუსი დირიჟორები]] | ||
| + | [[კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სახალხო არტისტები]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 17:03, 16 ივნისი 2023 მდგომარეობით
გლიერი რეინგოლდ მორიცის ძე - რუს. Рейнгольд Морицевич Глиэ́р (30. XII. 1874, კიევი, – 23. VI. 1956, მოსკოვი), რუსი კომპოზიტორი, პედაგოგი, დირიჟორი, საზოგადო მოღვაწე, სსრკ სახალხო არტისტი, ხელოვნებათმცოდნეობის დოქტორი.
1900 დაამთავრა მოსკოვის კონსერვატორია 1900-იდან ეწევა პედაგოგიურ მუშაობას: 1913-20 კიევის კონსერვატორიის პროფესორი (კომპოზიცია და საორკესტრო კლასი), 1914-20 დირექტორი; 1920-41 მოსკოვის კონსერვატორიის პროფესორი (კომპოზიცია), გლიერის მხატვრული მემკვიდრეობა გამოირჩევა ჟანრული ნაირფეროვნებით. ავტორია 5 ოპერისა: „შაჰსენემი“ (1927), „ლეილი და მაჯნუნი“ (1940), „გულსარა“ (1949) და სხვ.
დიდი წვლილი მიუძღვის აზერბაიჯანული და უზბეკური ეროვნული მუსიკის თეატრების ჩამოყალიბებასა და ამ რესპუბლიკების კომპოზიტორთა დაოსტატებაში. 7 ბალეტიდან განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია „წითელი ყაყაჩო“ (1927), „ბრინჯაოს მხედარი“ (1949). მას ეკუთვნის აგრეთვე სიმფონია, სიმფონიური პოემები, სიმფონიური სურათი „ზაპოროჟიელები“, თეატრისა და კინოს მუსიკა და სხვ. აგრძელებს რუს კლასიკოს-კომპოზიტორთა ტრადიციებს.
მისი მოწაფეები იყვნენ: ს. პროკოფიევი, ნ. მიასკოვსკი, ა. ალექსანდროვი, ა. დავიდენკო, დ. თორაძე და სხვ.
