ადიგენი (დაბა)
| ხაზი 5: | ხაზი 5: | ||
საშუალო წლიური ტემპერატურა შეადგენს 8°C. საშუალო წლიური ფარდობითი ტენიანობა 69%-ია, ხოლო ნალექების წლიური რაოდენობა – 594 მმ. ნალექების მაქსიმუმი მოდის ივნისზე, ხოლო მინიმუმი – მარტზე. | საშუალო წლიური ტემპერატურა შეადგენს 8°C. საშუალო წლიური ფარდობითი ტენიანობა 69%-ია, ხოლო ნალექების წლიური რაოდენობა – 594 მმ. ნალექების მაქსიმუმი მოდის ივნისზე, ხოლო მინიმუმი – მარტზე. | ||
| − | ადიგენის ტერიტორიაზე გავრცელებულია: [[მუხა|მუხის]], [[წიფელი|წიფლის]], [[ნაძვი]]სა და [[ფიჭვი]]ს ნარგავები. საკურორტო ადგილის მიდამოები დაფარულია შერეული ტყით, სადაც მუხა და [[რცხილა]] ჭარბობს. გვხვდება, აგრეთვე: ნაძვი, ფიჭვი და სოჭი. | + | '''მცენარეული საფარი''' – ადიგენის ტერიტორიაზე გავრცელებულია: [[მუხა|მუხის]], [[წიფელი|წიფლის]], [[ნაძვი]]სა და [[ფიჭვი]]ს ნარგავები. საკურორტო ადგილის მიდამოები დაფარულია შერეული ტყით, სადაც მუხა და [[რცხილა]] ჭარბობს. გვხვდება, აგრეთვე: ნაძვი, ფიჭვი და სოჭი. |
| − | ადიგენის ბუნებრივი სამკურნალო ფაქტორებია: შუა მთის ქვედა სარტყლის ჰავა; აეროიონებითა და ფიტონციდებით გაჯერებული მთის ჰაერი; სუსტი მინერალიზაციის (M-1,2 გ/დმ<sup>3</sup>) აზოტიანი, ჰიდროკარბონატულ-სულფატურ-ნატრიუმიანი მინერალური წყალი. | + | '''ადიგენის ბუნებრივი სამკურნალო ფაქტორებია:''' შუა მთის ქვედა სარტყლის ჰავა; აეროიონებითა და ფიტონციდებით გაჯერებული მთის ჰაერი; სუსტი მინერალიზაციის (M-1,2 გ/დმ<sup>3</sup>) აზოტიანი, ჰიდროკარბონატულ-სულფატურ-ნატრიუმიანი მინერალური წყალი. |
| − | ადიგენში ბუნებრივი სამკურნალო ფაქტორების გამოყენების მეთოდებია პასიური კლიმატოთერაპია და მინერალური წყლის აბაზანები | + | '''ადიგენში ბუნებრივი სამკურნალო ფაქტორების გამოყენების მეთოდებია''' პასიური კლიმატოთერაპია და მინერალური წყლის აბაზანები |
| − | ადიგენის ბუნებრივი სამკურნალო ფაქტორების გამოყენების სავარაუდო ჩვენებები: დასვენება; [[ფილტვები]]ს ქრონიკული, არასპეციფიკური დაავადებები; საყრდენ-სამოძრაო აპარატის, პერიფერიული ნერვული და გულ-სისხლძარღვთა სისტემების, შარდ-სასქესო ორგანოებისა და კანის პათოლოგიები; ნივთიერებათა ცვლის, ცენტრალური ნერვული და ენდოკრინული სისტემების ფუნქციური დარღვევები. | + | '''ადიგენის ბუნებრივი სამკურნალო ფაქტორების გამოყენების სავარაუდო ჩვენებები:''' დასვენება; [[ფილტვები]]ს ქრონიკული, არასპეციფიკური დაავადებები; საყრდენ-სამოძრაო აპარატის, პერიფერიული ნერვული და გულ-სისხლძარღვთა სისტემების, შარდ-სასქესო ორგანოებისა და კანის პათოლოგიები; ნივთიერებათა ცვლის, ცენტრალური ნერვული და ენდოკრინული სისტემების ფუნქციური დარღვევები. |
===== ტურისტული ობიექტები ===== | ===== ტურისტული ობიექტები ===== | ||
| ხაზი 22: | ხაზი 22: | ||
[[კატეგორია: კურორტები]] | [[კატეგორია: კურორტები]] | ||
| − | [[კატეგორია: | + | [[კატეგორია:საკურორტო ადგილები საქართველოში]] |
| − | + | ||
| − | + | ||
[[კატეგორია:დაბები ადიგენის მუნიციპალიტეტში]] | [[კატეგორია:დაბები ადიგენის მუნიციპალიტეტში]] | ||
[[კატეგორია:დაბები საქართველოში]] | [[კატეგორია:დაბები საქართველოში]] | ||
[[კატეგორია:დაბები სამხრეთ საქართველოში]] | [[კატეგორია:დაბები სამხრეთ საქართველოში]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 01:18, 2 აპრილი 2025 მდგომარეობით
ადიგენი – (ინგლ. Adigeni, რუსულ. Адигени), კლიმატო-ბალნეოლოგიური საკურორტო ადგილი, დაბა (1961 წლიდან), ადიგენის მუნიციპალიტეტის ცენტრი სამხრეთ საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთში, ქ. ახალციხიდან 32 კმ-ში, ჩრდილოეთით, ქ. ბათუმიდან 129 კმ-ში, ჩრდილო-აღმოსავლეთით და თბილისიდან 245 კმ-ში, სამხრეთ-დასავლეთით. მდებარეობს ახალციხის ქვაბულში, მდინარე ქვაბლიანის (მდინარე ფოცხოვისწყლის მარცხენა შენაკადი) მარცხენა ნაპირზე, ზღვის დონიდან 1240 მ-ის სიმაღლეზე. რელიეფი გორაკ-ბორცვიანია.
ჰავა – ზომიერად კონტინენტური, შუა მთის ქვედა სარტყლის, ნოტიო. ზამთარი ზომიერად ცივია. თოვლის საფარი მდგრადია. იანვრის საშუალო ტემპერატურაა -4,1°C. ზაფხული გრილია. აგვისტოს საშუალო ტემპერატურაა 19°C. საშუალო წლიური ტემპერატურა შეადგენს 8°C. საშუალო წლიური ფარდობითი ტენიანობა 69%-ია, ხოლო ნალექების წლიური რაოდენობა – 594 მმ. ნალექების მაქსიმუმი მოდის ივნისზე, ხოლო მინიმუმი – მარტზე.
მცენარეული საფარი – ადიგენის ტერიტორიაზე გავრცელებულია: მუხის, წიფლის, ნაძვისა და ფიჭვის ნარგავები. საკურორტო ადგილის მიდამოები დაფარულია შერეული ტყით, სადაც მუხა და რცხილა ჭარბობს. გვხვდება, აგრეთვე: ნაძვი, ფიჭვი და სოჭი.
ადიგენის ბუნებრივი სამკურნალო ფაქტორებია: შუა მთის ქვედა სარტყლის ჰავა; აეროიონებითა და ფიტონციდებით გაჯერებული მთის ჰაერი; სუსტი მინერალიზაციის (M-1,2 გ/დმ3) აზოტიანი, ჰიდროკარბონატულ-სულფატურ-ნატრიუმიანი მინერალური წყალი.
ადიგენში ბუნებრივი სამკურნალო ფაქტორების გამოყენების მეთოდებია პასიური კლიმატოთერაპია და მინერალური წყლის აბაზანები
ადიგენის ბუნებრივი სამკურნალო ფაქტორების გამოყენების სავარაუდო ჩვენებები: დასვენება; ფილტვების ქრონიკული, არასპეციფიკური დაავადებები; საყრდენ-სამოძრაო აპარატის, პერიფერიული ნერვული და გულ-სისხლძარღვთა სისტემების, შარდ-სასქესო ორგანოებისა და კანის პათოლოგიები; ნივთიერებათა ცვლის, ცენტრალური ნერვული და ენდოკრინული სისტემების ფუნქციური დარღვევები.
[რედაქტირება] ტურისტული ობიექტები
ჭულეს გუმბათოვანი ეკლესია (XIV ს.); იჯარეთის მართლმადიდებლური მონასტერი XIII საუკუნის სამრეკლოთი; უგუმბათო მართლმადიდებლური ეკლესიების ნანგრევები პატარა სმადაში (1467 წ.) ბოლაჯაურსა და უდეში (XIV-XVI საუკუნეები); ოქროსციხე, ერემჭალისა და ზანავის ციხეები (შუა საუკუნეები) და სხვ.
