ფესის ხელშეკრულება 1912
(ახალი გვერდი: '''ფესის ხელშეკრულება 1912''' – (მაროკოზე საფრანგეთის პროტექტ...) |
|||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
'''ფესის ხელშეკრულება 1912''' – ([[მაროკო]]ზე [[საფრანგეთი]]ს პროტექტორატის დამყარების შესახებ), ხელი მოაწერეს 30.III ფესში (მაროკო). | '''ფესის ხელშეკრულება 1912''' – ([[მაროკო]]ზე [[საფრანგეთი]]ს პროტექტორატის დამყარების შესახებ), ხელი მოაწერეს 30.III ფესში (მაროკო). | ||
| − | ხელშეკრულების თანახმად, საფრანგეთმა მიიღო უფლება დაემყარებინა | + | ხელშეკრულების თანახმად, [[საფრანგეთი|საფრანგეთმა]] მიიღო უფლება დაემყარებინა [[მაროკო]]ში ახალი რეჟიმი, რომელიც მისთვის სასურველი ადმინისტრაციული, სასამართლო, ეკონომიკური, ფინანსური და [[სამხედრო რეფორმა|სამხედრო რეფორმების]] გატარებას ითვალისწინებდა. საფრანგეთის [[ჯარი|ჯარებს]] უნდა მოეხდინათ მაროკოს ტერიტორიის [[ოკუპაცია]]. სულთნის კარზე, რომელიც ფორმალურად [[სახელმწიფოს მეთაური]]ს მდგომარეობას ინარჩუნებდა, საფრანგეთის მთავრობა ნიშნავდა გენერალურ [[რეზიდენტი|რეზიდენტს]] და ფაქტობრივად ამ უკანასკნელის ხელში იყო მთელი ხელისუფლება მაროკოში. მაროკოს საგარეო პოლიტიკა უნდა ეწარმოებინათ ფრანგებს, ამასთან, სულთანს არ ჰქონდა უფლება, დაედო რაიმე [[საერთაშორისო ხელშეკრულებები|საერთაშორისო ხელშეკრულება]], მიეღო [[სესხი|სესხები]], ანდა გაეცა [[კონცესია|კონცესიები]] საფრანგეთის წინასწარი თანხმობის გარეშე. ხელშეკრულება ითვალისწინებდა ტანჟერში სპეციალური რეჟიმის შენარჩუნებას. დეკლარაციას მაროკოს დამოუკიდებლობის შესახებ, რომელმაც ხელშეკრულების ანულირება მოახდინა, ხელი მოაწერეს 2.III.1956. |
| − | მისთვის სასურველი ადმინისტრაციული, სასამართლო, ეკონომიკური, ფინანსური და სამხედრო რეფორმების გატარებას ითვალისწინებდა. საფრანგეთის ჯარებს უნდა მოეხდინათ მაროკოს ტერიტორიის [[ოკუპაცია]]. სულთნის კარზე, რომელიც ფორმალურად სახელმწიფოს | + | |
მიმდინარე ცვლილება 13:25, 9 ოქტომბერი 2024 მდგომარეობით
ფესის ხელშეკრულება 1912 – (მაროკოზე საფრანგეთის პროტექტორატის დამყარების შესახებ), ხელი მოაწერეს 30.III ფესში (მაროკო).
ხელშეკრულების თანახმად, საფრანგეთმა მიიღო უფლება დაემყარებინა მაროკოში ახალი რეჟიმი, რომელიც მისთვის სასურველი ადმინისტრაციული, სასამართლო, ეკონომიკური, ფინანსური და სამხედრო რეფორმების გატარებას ითვალისწინებდა. საფრანგეთის ჯარებს უნდა მოეხდინათ მაროკოს ტერიტორიის ოკუპაცია. სულთნის კარზე, რომელიც ფორმალურად სახელმწიფოს მეთაურის მდგომარეობას ინარჩუნებდა, საფრანგეთის მთავრობა ნიშნავდა გენერალურ რეზიდენტს და ფაქტობრივად ამ უკანასკნელის ხელში იყო მთელი ხელისუფლება მაროკოში. მაროკოს საგარეო პოლიტიკა უნდა ეწარმოებინათ ფრანგებს, ამასთან, სულთანს არ ჰქონდა უფლება, დაედო რაიმე საერთაშორისო ხელშეკრულება, მიეღო სესხები, ანდა გაეცა კონცესიები საფრანგეთის წინასწარი თანხმობის გარეშე. ხელშეკრულება ითვალისწინებდა ტანჟერში სპეციალური რეჟიმის შენარჩუნებას. დეკლარაციას მაროკოს დამოუკიდებლობის შესახებ, რომელმაც ხელშეკრულების ანულირება მოახდინა, ხელი მოაწერეს 2.III.1956.
