ადიგენი (დაბა)
(→წყარო) |
|||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| + | [[ფაილი:Sakurirto adfiliadigeni.PNG|thumb|250px|საკურორტო ადგილი ადიგენი ]] | ||
'''ადიგენი''' – (ინგლ. Adigeni, რუსულ. Адигени), კლიმატო-ბალნეოლოგიური საკურორტო ადგილი, დაბა (1961 წლიდან), [[ადიგენის მუნიციპალიტეტი]]ს ცენტრი სამხრეთ [[საქართველო]]ში, [[სამცხე-ჯავახეთი|სამცხე-ჯავახეთში]], ქ. [[ახალციხე (ქალაქი ახალციხის მუნიციპალიტეტში)|ახალციხიდან]] 32 კმ-ში, ჩრდილოეთით, ქ. [[ბათუმი]]დან 129 კმ-ში, ჩრდილო-აღმოსავლეთით და [[თბილისი]]დან 245 კმ-ში, სამხრეთ-დასავლეთით. მდებარეობს [[ახალციხის ქვაბული|ახალციხის ქვაბულში]], მდინარე [[ქვაბლიანი (მდინარე)|ქვაბლიანი]]ს (მდინარე [[ფოცხოვისწყალი|ფოცხოვისწყლის]] მარცხენა შენაკადი) მარცხენა ნაპირზე, ზღვის დონიდან 1240 მ-ის სიმაღლეზე. რელიეფი გორაკ-ბორცვიანია. | '''ადიგენი''' – (ინგლ. Adigeni, რუსულ. Адигени), კლიმატო-ბალნეოლოგიური საკურორტო ადგილი, დაბა (1961 წლიდან), [[ადიგენის მუნიციპალიტეტი]]ს ცენტრი სამხრეთ [[საქართველო]]ში, [[სამცხე-ჯავახეთი|სამცხე-ჯავახეთში]], ქ. [[ახალციხე (ქალაქი ახალციხის მუნიციპალიტეტში)|ახალციხიდან]] 32 კმ-ში, ჩრდილოეთით, ქ. [[ბათუმი]]დან 129 კმ-ში, ჩრდილო-აღმოსავლეთით და [[თბილისი]]დან 245 კმ-ში, სამხრეთ-დასავლეთით. მდებარეობს [[ახალციხის ქვაბული|ახალციხის ქვაბულში]], მდინარე [[ქვაბლიანი (მდინარე)|ქვაბლიანი]]ს (მდინარე [[ფოცხოვისწყალი|ფოცხოვისწყლის]] მარცხენა შენაკადი) მარცხენა ნაპირზე, ზღვის დონიდან 1240 მ-ის სიმაღლეზე. რელიეფი გორაკ-ბორცვიანია. | ||
12:50, 31 მარტი 2025-ის ვერსია
ადიგენი – (ინგლ. Adigeni, რუსულ. Адигени), კლიმატო-ბალნეოლოგიური საკურორტო ადგილი, დაბა (1961 წლიდან), ადიგენის მუნიციპალიტეტის ცენტრი სამხრეთ საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთში, ქ. ახალციხიდან 32 კმ-ში, ჩრდილოეთით, ქ. ბათუმიდან 129 კმ-ში, ჩრდილო-აღმოსავლეთით და თბილისიდან 245 კმ-ში, სამხრეთ-დასავლეთით. მდებარეობს ახალციხის ქვაბულში, მდინარე ქვაბლიანის (მდინარე ფოცხოვისწყლის მარცხენა შენაკადი) მარცხენა ნაპირზე, ზღვის დონიდან 1240 მ-ის სიმაღლეზე. რელიეფი გორაკ-ბორცვიანია.
ჰავა – ზომიერად კონტინენტური, შუა მთის ქვედა სარტყლის, ნოტიო. ზამთარი ზომიერად ცივია. თოვლის საფარი მდგრადია. იანვრის საშუალო ტემპერატურაა -4,1°C. ზაფხული გრილია. აგვისტოს საშუალო ტემპერატურაა 19°C. საშუალო წლიური ტემპერატურა შეადგენს 8°C. საშუალო წლიური ფარდობითი ტენიანობა 69%-ია, ხოლო ნალექების წლიური რაოდენობა – 594 მმ. ნალექების მაქსიმუმი მოდის ივნისზე, ხოლო მინიმუმი – მარტზე.
ადიგენის ტერიტორიაზე გავრცელებულია: მუხის, წიფლის, ნაძვისა და ფიჭვის ნარგავები. საკურორტო ადგილის მიდამოები დაფარულია შერეული ტყით, სადაც მუხა და რცხილა ჭარბობს. გვხვდება, აგრეთვე: ნაძვი, ფიჭვი და სოჭი.
ადიგენის ბუნებრივი სამკურნალო ფაქტორებია: შუა მთის ქვედა სარტყლის ჰავა; აეროიონებითა და ფიტონციდებით გაჯერებული მთის ჰაერი; სუსტი მინერალიზაციის (M-1,2 გ/დმ3) აზოტიანი, ჰიდროკარბონატულ-სულფატურ-ნატრიუმიანი მინერალური წყალი.
ადიგენში ბუნებრივი სამკურნალო ფაქტორების გამოყენების მეთოდებია პასიური კლიმატოთერაპია და მინერალური წყლის აბაზანები
ადიგენის ბუნებრივი სამკურნალო ფაქტორების გამოყენების სავარაუდო ჩვენებები: დასვენება; ფილტვების ქრონიკული, არასპეციფიკური დაავადებები; საყრდენ-სამოძრაო აპარატის, პერიფერიული ნერვული და გულ-სისხლძარღვთა სისტემების, შარდ-სასქესო ორგანოებისა და კანის პათოლოგიები; ნივთიერებათა ცვლის, ცენტრალური ნერვული და ენდოკრინული სისტემების ფუნქციური დარღვევები.
ტურისტული ობიექტები
ჭულეს გუმბათოვანი ეკლესია (XIV ს.); იჯარეთის მართლმადიდებლური მონასტერი XIII საუკუნის სამრეკლოთი; უგუმბათო მართლმადიდებლური ეკლესიების ნანგრევები პატარა სმადაში (1467 წ.) ბოლაჯაურსა და უდეში (XIV-XVI საუკუნეები); ოქროსციხე, ერემჭალისა და ზანავის ციხეები (შუა საუკუნეები) და სხვ.
