ფალიაშვილი ივანე
მ (მომხმარებელმა Tkenchoshvili გვერდი „ივანე ფალიაშვილი“ გადაიტანა გვერდზე „ფალიაშვილი ივანე“ გადამ...) |
|||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| + | [[ფაილი:Ivane faliaSvili.PNG|thumb|ივანე ფალიაშვილი ]] | ||
'''ივანე ფალიაშვილი''' – (1 ოქტომბერი 1868, ქუთაისი – 7 მარტი 1934, თბილისი), [[ქართველები|ქართველი]] [[დირიჟორი]], [[პიანისტი]], ორგანისტი. საქართველოს სახალხო არტისტი (1924). ერთხანს უკრავდა [[ორგანი|ორგანზე]] თბილისის ქართველ კათოლიკეთა ეკლესიაში. 1887-იდან თავის ძმასთან, [[ზაქარია ფალიაშვილი|ზაქარია]]სთან ერთად მღეროდა [[აღნიაშვილი ლადო|ლ. აღნიაშვილი]]ს ეთნოგრაფიულ [[გუნდი (მუსიკა)|გუნდში]]. სადირიჟორო მოღვაწეობა დაიწყო ქართული თეატრის საოპერეტო დასში. 1892 მიიწვიეს თბიისის „სამუსიკო წრის“ დირიჟორად (აქ მის სპექტაკლებში მონაწილეობდა თ. შალიაპინი). 1893-1922 ივანე ფალიაშვილი მუშაობდა აგრეთვე [[უკრაინა|უკრაინისა]] და [[რუსეთი]]ს საოპერო თეატრებში დირიჟორად და ქორმაისტერად, 1922-34 – [[თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრი|თბილისის საოპერო თეატრის]] მთავარ დირიჟორად. შექმნა „აბესალომ და ეთერის“ და „დაისის“ შესრულების მხატვრული ტრადიცია. იყო „ახალგაზრდა ქართველ მუსიკოსთა საზოგადოების“ სიმფონიური ორკესტრის ერთ-ერთი დამაარსებელი, დირიჟორი და სამხატვრო ხელმძღვანელი (1923-28). ივანე ფალიაშვილის რეპერტუარში შედიოდა ქართველ და უცხოელ კომპოზიტორთა 80-ზე მეტი ოპერა. დირიჟორობდა სიმფონიურ კონცერტებს. მისი დირიჟორობით თბილისში პირველად აჟღერდა [[ბეთჰოვენი ლუდვიგ ვან|ბეთჰოვენი]]ს IX [[სიმფონია]] (1927). ივანე ფალიაშვილის შესრულება გამოირჩეოდა მაღალი ოსტატობითა და ემოციურობით. | '''ივანე ფალიაშვილი''' – (1 ოქტომბერი 1868, ქუთაისი – 7 მარტი 1934, თბილისი), [[ქართველები|ქართველი]] [[დირიჟორი]], [[პიანისტი]], ორგანისტი. საქართველოს სახალხო არტისტი (1924). ერთხანს უკრავდა [[ორგანი|ორგანზე]] თბილისის ქართველ კათოლიკეთა ეკლესიაში. 1887-იდან თავის ძმასთან, [[ზაქარია ფალიაშვილი|ზაქარია]]სთან ერთად მღეროდა [[აღნიაშვილი ლადო|ლ. აღნიაშვილი]]ს ეთნოგრაფიულ [[გუნდი (მუსიკა)|გუნდში]]. სადირიჟორო მოღვაწეობა დაიწყო ქართული თეატრის საოპერეტო დასში. 1892 მიიწვიეს თბიისის „სამუსიკო წრის“ დირიჟორად (აქ მის სპექტაკლებში მონაწილეობდა თ. შალიაპინი). 1893-1922 ივანე ფალიაშვილი მუშაობდა აგრეთვე [[უკრაინა|უკრაინისა]] და [[რუსეთი]]ს საოპერო თეატრებში დირიჟორად და ქორმაისტერად, 1922-34 – [[თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრი|თბილისის საოპერო თეატრის]] მთავარ დირიჟორად. შექმნა „აბესალომ და ეთერის“ და „დაისის“ შესრულების მხატვრული ტრადიცია. იყო „ახალგაზრდა ქართველ მუსიკოსთა საზოგადოების“ სიმფონიური ორკესტრის ერთ-ერთი დამაარსებელი, დირიჟორი და სამხატვრო ხელმძღვანელი (1923-28). ივანე ფალიაშვილის რეპერტუარში შედიოდა ქართველ და უცხოელ კომპოზიტორთა 80-ზე მეტი ოპერა. დირიჟორობდა სიმფონიურ კონცერტებს. მისი დირიჟორობით თბილისში პირველად აჟღერდა [[ბეთჰოვენი ლუდვიგ ვან|ბეთჰოვენი]]ს IX [[სიმფონია]] (1927). ივანე ფალიაშვილის შესრულება გამოირჩეოდა მაღალი ოსტატობითა და ემოციურობით. | ||
''თ. კვირიკაძე'' | ''თ. კვირიკაძე'' | ||
| + | |||
| + | |||
მიმდინარე ცვლილება 14:31, 13 მაისი 2025 მდგომარეობით
ივანე ფალიაშვილი – (1 ოქტომბერი 1868, ქუთაისი – 7 მარტი 1934, თბილისი), ქართველი დირიჟორი, პიანისტი, ორგანისტი. საქართველოს სახალხო არტისტი (1924). ერთხანს უკრავდა ორგანზე თბილისის ქართველ კათოლიკეთა ეკლესიაში. 1887-იდან თავის ძმასთან, ზაქარიასთან ერთად მღეროდა ლ. აღნიაშვილის ეთნოგრაფიულ გუნდში. სადირიჟორო მოღვაწეობა დაიწყო ქართული თეატრის საოპერეტო დასში. 1892 მიიწვიეს თბიისის „სამუსიკო წრის“ დირიჟორად (აქ მის სპექტაკლებში მონაწილეობდა თ. შალიაპინი). 1893-1922 ივანე ფალიაშვილი მუშაობდა აგრეთვე უკრაინისა და რუსეთის საოპერო თეატრებში დირიჟორად და ქორმაისტერად, 1922-34 – თბილისის საოპერო თეატრის მთავარ დირიჟორად. შექმნა „აბესალომ და ეთერის“ და „დაისის“ შესრულების მხატვრული ტრადიცია. იყო „ახალგაზრდა ქართველ მუსიკოსთა საზოგადოების“ სიმფონიური ორკესტრის ერთ-ერთი დამაარსებელი, დირიჟორი და სამხატვრო ხელმძღვანელი (1923-28). ივანე ფალიაშვილის რეპერტუარში შედიოდა ქართველ და უცხოელ კომპოზიტორთა 80-ზე მეტი ოპერა. დირიჟორობდა სიმფონიურ კონცერტებს. მისი დირიჟორობით თბილისში პირველად აჟღერდა ბეთჰოვენის IX სიმფონია (1927). ივანე ფალიაშვილის შესრულება გამოირჩეოდა მაღალი ოსტატობითა და ემოციურობით.
თ. კვირიკაძე
