მერუე
(ახალი გვერდი: მერუე – Tringa stagnatilis Bechstein, 1803 ა ღ წ ე რ ა. საშუალო სიდიდის ჭოვილოა, ფრთა...) |
|||
| (ერთი მომხმარებლის 3 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
| − | მერუე | + | [[ფაილი:Merue.PNG|thumb|200px|მერუე]] |
| − | + | '''მერუე''' (''ლათ''. Tringa stagnatilis Bechstein, 1803) − ფრინველი [[მეჭვავიასნაირნი|მეჭვავიასნაირთა]] რიგიდან. | |
| − | + | * კლასი − ფრინველები (AVES) | |
| − | + | * რიგი − [[მეჭვავიასნაირნი]] (Charadrilformes) | |
| − | + | * ოჯახი − [[მეჭვავიასებრნი]] (Charadriidae) | |
| − | ში. ერთეული ეგზემპლარები ზამთრობს | + | * ქვეოჯახი − [[ჭოვილოები]] (Tringinae) |
| − | + | * გვარი − [[ჭოვილო]] (Tringa) | |
| − | + | მერუე საშუალო სიდიდის ჭოვილოა, ფრთა 125-140 მმ-ია, გალო – 45-55 მმ, [[ნისკარტი (ფრინველის)|ნისკარტი]] – 35-40 მმ, წონა – 55-85 გ. დედალი დიდია მამალზე. შეფერილობაში სქესთა შორის განსხვავება არაა. ზრდასრული ფრინველი ზაფხულში ზურგის მხარეს მუქია, თუმცა ზურგის უკანა ნაწილი და კუდის ზედა მფარავები [[თეთრი (ფერი)|თეთრი]]ა. ზურგის მუქ ბუმბულებს მურა-შავი ფერის ცენტრები და საკმაოდ ფართო ცვილისფერი კიდეები აქვთ. მანტიის ბუმბულებზე მოწაბლისფრო განივი ზოლებია. სხეულის ქვემო მხარე, შუბლი, თავის გვერდები და იღლია თეთრია. ჩიჩახვზე და მკერდის გვერდებზე მოწაბლისფრო წინწკლებია. მომქნევები მურა-შავია. პირველი მომქნევის ღერო თეთრია. საჭის ბუმბულები მუქია, თეთრი განივი ზოლებით. ნისკარტი შავია, ფეხები – წენგოსფერ-მომწვანო. ზამთარში ზემო მხარე მორუხო-მურაა. ფრთის ზემო მფარავებს მოშავო შუა ნაწილი და თეთრი კიდეები აქვთ. სხეულის ქვემო მხარე თეთრია, მაგრამ კისერზე და ჩიჩახვის გვერდებზე მურა ფერის შტრიხებია. | |
| − | + | ||
| + | ====გავრცელება==== | ||
| + | ბუდობის არეალი მოიცავს ველის ზონის ბალახიან [[ჭაობი|ჭაობებს]] [[უნგრეთი]]დან იმიერბაიკალეთამდე. უნდა ბუდობდეს [[რუმინეთი|რუმინეთშიც]]. სსრკ ფარგლებში არის მისი ევროპული ნაწილის ცენტრალურ ოლქებში, აგრეთვე [[უკრაინა]]ში, შემდეგ შუა ვოლგაზე, ვოლგაზე, დასავლეთი ციმბირის სამხრეთში, [[ყაზახეთი]]ს ჩრდილოეთში, [[აღმოსავლეთი]]თ ბარნაულამდე და ზაისანის ქვაბულამდე. ზამთრობს [[აფრიკა|აფრიკის]] უკიდურეს სამხრეთამდე, მცირე [[აზია]]ში, ჰინდუსტანში, ინდოჩინეთში, მალაის [[არქიპელაგი|არქიპელაგზე]] და [[ავსტრალია]]ში. ერთეული ეგზემპლარები ზამთრობს [[ამიერკავკასია]]შიც. [[საქართველო]]ში მოიპოვება მხოლოდ მიმოფრენის პერიოდებში. | ||
| + | |||
| + | ====ბიოტოპი==== | ||
| + | ბინადრობს უპირატესად ველის ზონის ტბების ან მდორე [[მდინარე]]თა სანაპიროებზე, [[ჭაობი|ჭაობებში]], დაბალბალახნარიან, იშვიათად სალეკმდელოებიან მდინარის ჭალებში. ტყიან ადგილებს თავს არიდებს. | ||
| + | |||
| + | ====გამრავლება==== | ||
| + | [[მონოგამია|მონოგამიური]] ფრინველია. ხშირად ბუდობს კოლონიებად ჭაობის სხვა ფრინველებთან ერთად. ბუდეს იკეთებს მიწაზე, პატარა ჩაღრმავებაში, რომელიც ამოფენილია ხმელი ბალახითა და [[ფოთოლი|ფოთლებით]]. მაისის პირველ ნახევარში დებს 4 კვერცხს. კრუხად მორიგეობით ჯდება ორივე სქესის ფრინველი. საინკუბაციო პერიოდის ხანგრძლივობა დადგენილი არაა. | ||
| + | |||
| + | ====კვება==== | ||
| + | მერუეს ძირითადი საკვებია [[მწერები]] და წყლის წვრილი უხერხემლოები. კვების დროს ხშირად შედის წყალში და იქექება ნისკარტით შლამში. საჭიროების შემთხვევაში კარგად ცურავს. | ||
| + | |||
| + | ====მნიშვნელობა==== | ||
| + | პრაქტიკული მნიშვნელობა არა აქვს. | ||
| + | |||
| + | ==წყარო== | ||
| + | *[[საქართველოს ფრინველების სარკვევი]] | ||
| + | [[კატეგორია:ფრინველები]] | ||
| + | [[კატეგორია:მეჭვავიასნაირნი]] | ||
| + | [[კატეგორია:მეჭვავიასებრნი]] | ||
| + | [[კატეგორია:ჭოვილოები]] | ||
| + | [[კატეგორია:ჭოვილო]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 23:08, 3 აპრილი 2025 მდგომარეობით
მერუე (ლათ. Tringa stagnatilis Bechstein, 1803) − ფრინველი მეჭვავიასნაირთა რიგიდან.
- კლასი − ფრინველები (AVES)
- რიგი − მეჭვავიასნაირნი (Charadrilformes)
- ოჯახი − მეჭვავიასებრნი (Charadriidae)
- ქვეოჯახი − ჭოვილოები (Tringinae)
- გვარი − ჭოვილო (Tringa)
მერუე საშუალო სიდიდის ჭოვილოა, ფრთა 125-140 მმ-ია, გალო – 45-55 მმ, ნისკარტი – 35-40 მმ, წონა – 55-85 გ. დედალი დიდია მამალზე. შეფერილობაში სქესთა შორის განსხვავება არაა. ზრდასრული ფრინველი ზაფხულში ზურგის მხარეს მუქია, თუმცა ზურგის უკანა ნაწილი და კუდის ზედა მფარავები თეთრია. ზურგის მუქ ბუმბულებს მურა-შავი ფერის ცენტრები და საკმაოდ ფართო ცვილისფერი კიდეები აქვთ. მანტიის ბუმბულებზე მოწაბლისფრო განივი ზოლებია. სხეულის ქვემო მხარე, შუბლი, თავის გვერდები და იღლია თეთრია. ჩიჩახვზე და მკერდის გვერდებზე მოწაბლისფრო წინწკლებია. მომქნევები მურა-შავია. პირველი მომქნევის ღერო თეთრია. საჭის ბუმბულები მუქია, თეთრი განივი ზოლებით. ნისკარტი შავია, ფეხები – წენგოსფერ-მომწვანო. ზამთარში ზემო მხარე მორუხო-მურაა. ფრთის ზემო მფარავებს მოშავო შუა ნაწილი და თეთრი კიდეები აქვთ. სხეულის ქვემო მხარე თეთრია, მაგრამ კისერზე და ჩიჩახვის გვერდებზე მურა ფერის შტრიხებია.
სარჩევი |
[რედაქტირება] გავრცელება
ბუდობის არეალი მოიცავს ველის ზონის ბალახიან ჭაობებს უნგრეთიდან იმიერბაიკალეთამდე. უნდა ბუდობდეს რუმინეთშიც. სსრკ ფარგლებში არის მისი ევროპული ნაწილის ცენტრალურ ოლქებში, აგრეთვე უკრაინაში, შემდეგ შუა ვოლგაზე, ვოლგაზე, დასავლეთი ციმბირის სამხრეთში, ყაზახეთის ჩრდილოეთში, აღმოსავლეთით ბარნაულამდე და ზაისანის ქვაბულამდე. ზამთრობს აფრიკის უკიდურეს სამხრეთამდე, მცირე აზიაში, ჰინდუსტანში, ინდოჩინეთში, მალაის არქიპელაგზე და ავსტრალიაში. ერთეული ეგზემპლარები ზამთრობს ამიერკავკასიაშიც. საქართველოში მოიპოვება მხოლოდ მიმოფრენის პერიოდებში.
[რედაქტირება] ბიოტოპი
ბინადრობს უპირატესად ველის ზონის ტბების ან მდორე მდინარეთა სანაპიროებზე, ჭაობებში, დაბალბალახნარიან, იშვიათად სალეკმდელოებიან მდინარის ჭალებში. ტყიან ადგილებს თავს არიდებს.
[რედაქტირება] გამრავლება
მონოგამიური ფრინველია. ხშირად ბუდობს კოლონიებად ჭაობის სხვა ფრინველებთან ერთად. ბუდეს იკეთებს მიწაზე, პატარა ჩაღრმავებაში, რომელიც ამოფენილია ხმელი ბალახითა და ფოთლებით. მაისის პირველ ნახევარში დებს 4 კვერცხს. კრუხად მორიგეობით ჯდება ორივე სქესის ფრინველი. საინკუბაციო პერიოდის ხანგრძლივობა დადგენილი არაა.
[რედაქტირება] კვება
მერუეს ძირითადი საკვებია მწერები და წყლის წვრილი უხერხემლოები. კვების დროს ხშირად შედის წყალში და იქექება ნისკარტით შლამში. საჭიროების შემთხვევაში კარგად ცურავს.
[რედაქტირება] მნიშვნელობა
პრაქტიკული მნიშვნელობა არა აქვს.
