ნასიძე სულხან
| (ერთი მომხმარებლის ერთი შუალედური ვერსია არ არის ნაჩვენები.) | |||
| ხაზი 1: | ხაზი 1: | ||
[[ფაილი:Sulxan nasiZe.PNG|thumb|150პქ|სულხან ნასიძე]] | [[ფაილი:Sulxan nasiZe.PNG|thumb|150პქ|სულხან ნასიძე]] | ||
| − | '''სულხან ნასიძე''' – (17. III. 1927, [[თბილისი]] − 23. IX. 1996, თბილისი | + | '''სულხან ნასიძე''' – (17. III. 1927, [[თბილისი]] − 23. IX. 1996, თბილისი), [[ქართველები|ქართველი]] კომპოზიტორი. საქართველოს |
| + | სსრ ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე, საქართველოს კომპოზიტორთა კავშირის თავმჯდომარე (1992-1996), „საპატიო ნიშნის ორდენისა“ და ხალხთა მეგობრობის ორდენის კავალერი, [[შოთა რუსთაველის სახელობის პრემია|შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პრემიის]] [[ლაურეატი]] (1973), საქართველოს სახალხო არტისტი (1980). | ||
| − | 1950 | + | დაიბადა 1927 წელს თბილისში, საშუალო განათლება მიიღო თბილისშივე, 1950 წელს დაამთავრა [[ვანო სარაჯიშვილი]]ს სახელობის [[თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია|თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის]] ა. პ. სვანიძის საფორტეპიანო კლასი, 1955 წელს — პროფესორ [[ტუსკია იონა|ი. ტუსკია]]ს საკომპოზიციო კლასი, 1963 წელს კონსერვატორიის თეორიულ-საკომპოზიციო ფაკულტეტის დეკანია, ამავე დროს კომპოზიტორთა კავშირის თავმჯდომარის მოადგილე (1962-1968). 1963-იდან თბილისის კონსერვატორიის პედაგოგია (1979-იდან პროფესორი და კომპოზიტორი კათედრის გამგე). განსაკუთრებული ნაყოფიერებით მუშაობდა სიმფონიურ და საკრავიერი მუსიკის სფეროში. მისი მნიშვნელოვანი ნაწარმოებებია: 8 [[სიმფონია]] (1957-1992), რომელთა შორის გამოირჩევა მე-3 („კამერული“ 1969), მე-5 „ფიროსმანი“ (1977), მე-6 „პასიონე“ (1978), მე-7 „დალაი“ (1979), მე-8 „ლიტურგიული“ (1992) სიმფონიები; 2 საფორტეპიანო (1955, 1961), სავიოლინო (1968), ჰობოის (1994) კონცერტები და სხვ. 5 სიმებიანი კვარტეტი (1968-92), საფორტეპიანო ტრიო, [[რაფსოდია]] ძველი თბილისის თემებზე ორკესტრისათვის, პოლიფონიური [[სონატა]], ვოკალური ციკლი ბანისათვის „ქართული ხალხური პოეზიიდან“ (1969), [[ოპერეტა]] „სტუდენტები“, [[ორატორია]] „ჩემი სამშობლო“ (1967), [[ბალეტი]] „ორფევსი“ (1973) და სხვა. |
| − | მუსიკის სფეროში. მისი მნიშვნელოვანი ნაწარმოებებია: 8 სიმფონია (1957-1992), რომელთა შორის გამოირჩევა მე-3 („კამერული“ 1969), მე-5 „ფიროსმანი“ (1977), მე-6 „პასიონე“ (1978), მე-7 „დალაი“ (1979), მე-8 „ლიტურგიული“ (1992) სიმფონიები; 2 საფორტეპიანო (1955, 1961), სავიოლინო (1968), ჰობოის (1994) კონცერტები და სხვ. 5 სიმებიანი კვარტეტი (1968-92), საფორტეპიანო ტრიო, რაფსოდია ძველი თბილისის თემებზე ორკესტრისათვის, პოლიფონიური [[სონატა]], ვოკალური ციკლი ბანისათვის „ქართული ხალხური პოეზიიდან“ (1969), ოპერეტა „სტუდენტები“, [[ორატორია]] „ჩემი სამშობლო“ (1967), [[ბალეტი]] „ორფევსი“ (1973) და სხვა. | + | |
| + | 1973 წელს სულხან ივანეს ძე ნასიძეს №3 კამერული სიმფონიისა და კვარტეტისათვის შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პრემია მიენიჭა. | ||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
==წყარო== | ==წყარო== | ||
| − | [[მუსიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი]] | + | * [[რუსთაველის პრემიის ლაურეატები]] |
| + | * [[მუსიკის ენციკლოპედიური ლექსიკონი]] | ||
[[კატეგორია:კომპოზიტორები]] | [[კატეგორია:კომპოზიტორები]] | ||
[[კატეგორია:ქართველი კომპოზიტორები]] | [[კატეგორია:ქართველი კომპოზიტორები]] | ||
| − | [[კატეგორია: | + | [[კატეგორია:რუსთაველის პრემიის ლაურეატები]] |
[[კატეგორია:საქართველოს კომპოზიტორთა კავშირის თავმჯდომარეები]] | [[კატეგორია:საქართველოს კომპოზიტორთა კავშირის თავმჯდომარეები]] | ||
| + | [[კატეგორია:საქართველოს სსრ ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწეები]] | ||
[[კატეგორია:საქართველოს სახალხო არტისტები]] | [[კატეგორია:საქართველოს სახალხო არტისტები]] | ||
| + | [[კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები]] | ||
| + | [[კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები]] | ||
| + | [[კატეგორია:ხალხთა მეგობრობის ორდენის კავალრები]] | ||
[[კატეგორია:ნასიძეები]] | [[კატეგორია:ნასიძეები]] | ||
მიმდინარე ცვლილება 12:14, 7 აგვისტო 2025 მდგომარეობით
სულხან ნასიძე – (17. III. 1927, თბილისი − 23. IX. 1996, თბილისი), ქართველი კომპოზიტორი. საქართველოს სსრ ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე, საქართველოს კომპოზიტორთა კავშირის თავმჯდომარე (1992-1996), „საპატიო ნიშნის ორდენისა“ და ხალხთა მეგობრობის ორდენის კავალერი, შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (1973), საქართველოს სახალხო არტისტი (1980).
დაიბადა 1927 წელს თბილისში, საშუალო განათლება მიიღო თბილისშივე, 1950 წელს დაამთავრა ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის ა. პ. სვანიძის საფორტეპიანო კლასი, 1955 წელს — პროფესორ ი. ტუსკიას საკომპოზიციო კლასი, 1963 წელს კონსერვატორიის თეორიულ-საკომპოზიციო ფაკულტეტის დეკანია, ამავე დროს კომპოზიტორთა კავშირის თავმჯდომარის მოადგილე (1962-1968). 1963-იდან თბილისის კონსერვატორიის პედაგოგია (1979-იდან პროფესორი და კომპოზიტორი კათედრის გამგე). განსაკუთრებული ნაყოფიერებით მუშაობდა სიმფონიურ და საკრავიერი მუსიკის სფეროში. მისი მნიშვნელოვანი ნაწარმოებებია: 8 სიმფონია (1957-1992), რომელთა შორის გამოირჩევა მე-3 („კამერული“ 1969), მე-5 „ფიროსმანი“ (1977), მე-6 „პასიონე“ (1978), მე-7 „დალაი“ (1979), მე-8 „ლიტურგიული“ (1992) სიმფონიები; 2 საფორტეპიანო (1955, 1961), სავიოლინო (1968), ჰობოის (1994) კონცერტები და სხვ. 5 სიმებიანი კვარტეტი (1968-92), საფორტეპიანო ტრიო, რაფსოდია ძველი თბილისის თემებზე ორკესტრისათვის, პოლიფონიური სონატა, ვოკალური ციკლი ბანისათვის „ქართული ხალხური პოეზიიდან“ (1969), ოპერეტა „სტუდენტები“, ორატორია „ჩემი სამშობლო“ (1967), ბალეტი „ორფევსი“ (1973) და სხვა.
1973 წელს სულხან ივანეს ძე ნასიძეს №3 კამერული სიმფონიისა და კვარტეტისათვის შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პრემია მიენიჭა.
[რედაქტირება] წყარო
- კომპოზიტორები
- ქართველი კომპოზიტორები
- რუსთაველის პრემიის ლაურეატები
- საქართველოს კომპოზიტორთა კავშირის თავმჯდომარეები
- საქართველოს სსრ ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწეები
- საქართველოს სახალხო არტისტები
- საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
- საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები
- ხალხთა მეგობრობის ორდენის კავალრები
- ნასიძეები
