იამბიკო

იამბიკო - (ბერძ.) ბერძნულ-ბიზანტიური ლექსის ერთერთი სახეობა: თორმეტმარცვლიანი ურითმო ლექსი ხუთტაეპიანი სტროფებით; ცეზურა მოდის ხუთი, იშვიათად, შვიდი მარცვლის შემდეგ.

ბერძნულ-ბიზანტიური პოეზიიდან იამბიკო გავრცელდა ქართულ სასულიერო პოეზიაში:

მიჰხედენ მხსნელო, ჯუარს-ცუმულმან ხორციელად

მშობელსა შენსა, უბიწოსა ქალწულსა,

შეურვებულსა ეტყოდე შენ, სულგრძელო,

– ნუ მწუხარე ხარ, ღირსო, ვნებასა ჩემსა,

რამეთუ აღვდგე მკუდრეთით, ვითარცა ღმერთ ვარ.

(მიქელ მოდრეკილი)

აღორძინების პერიოდში ქართული ლექსის გავლენით ურითმო იამბიკოებთან ერთად რითმიანი იამბიკოებიც იქმნებოდა.

წყარო

• ლიტერატურის თეორიის მცირე ლექსიკონი