პოლიურეთანი

NPLG Wiki Dictionaries გვერდიდან
(სხვაობა ვერსიებს შორის)
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
(ახალი გვერდი: '''პოლიურეთანი''' – კომპოზიტური ნივთიერება, ჰეტეროჯაჭვური [[პო...)
 
 
(ერთი მომხმარებლის 3 შუალედური ვერსიები არ არის ნაჩვენები.)
ხაზი 1: ხაზი 1:
'''პოლიურეთანი''' – კომპოზიტური ნივთიერება, ჰეტეროჯაჭვური [[პოლიმერი]], რომელიც მიეკუთვნება სინთეზურ ელასტომერებს. მიიღება პოლიზოციანიტების შეერთებისას ჰიდროქსილის ჯგუფის ნაერთებთან (რთული და მარტივი პოლიეთერები). პოლიურეთანი არსებობს ბლანტი სითხის, ამორფული ან კრისტალური მყარი ნივთიერების სახით, ნახევრადგამჭვირვალე მოყვითალო ელფერით ან შეღებილი სხვადასხვა ფერად. მისი მექანიკური მახასიათებლები იცვლება რბილი რეზინიდან ხისტი პლასტიკების თვისებებამდე. მიეკუთვნება [[კონსტრუქციული მასალები|კონსტრუქციულ მასალებს]]. პოლიურეთანულ პროდუქტებს ხშირად უწოდებენ „ურეთანს“, თუმცა არ უნდა ავურიოთ ეთილკარბამატებთან, რომელსაც დასავლეთში ასევე უწოდებენ „ურეთანს“. გამოიყენება ხისტი ქაფსაიზოლაციო პანელების, მანქანათა ნაწილებისა და დეტალების, წებოების, ლაქების, საღებრების, ჰერმეტიკების, იზოლატორების, დამცავი საფენების, სადებების, შემამჭიდროებლების, მაღალეფექტური ადჰეზივების, სინთეზური [[ბოჭკო|ბოჭკოების]] (მაგ., სპანდექსი), შლანგების, სასპორტო საბურავების, დეკორატიული ქვების ჩამოსასხამი ფორმების, ფეხსაცმლის ლანჩებისა და სხვ. დასამზადებლად. თუმცა, აღსანიშნავია, რომ პოლიურეთანის გამოყენება შეზღუდულია ტემპერატურული დიაპაზონით (−60-დან +80°С-მდე).
+
[[ფაილი:POLIURETANI 1.PNG|thumb|250პქ|პოლიურეთანი]]
 +
'''პოლიურეთანი''' – კომპოზიტური სინთეზური ჰეტეროჯაჭვური [[პოლიმერი]], რომელიც მიეკუთვნება სინთეზურ ელასტომერებს. მიიღო 1937 წელს გერმანელმა ქიმიკოს-ტექნოლოგმა ოტტო ვილგელმმა. წარმოადგენს პოლიიზოციანატების (პოლიამინების ფოსგენირების პროდუქტი, რომელიც წარმოიქმნება [[ანილინი]]ს კონდენსაციით [[ფორმალდეჰიდი|ფორმალდეჰიდთან]] მჟავე კატალიზატორის მონაწილეობით) ნაერთს ჰიდროქსილის ჯგუფის რთულ ან მარტივ [[პოლიესტერი|პოლიესტერებთან]].
  
ტექნიკური მახასიათებლები (ПУ-5 მარკის):  
+
პოლიურეთანის შედგენილობაში, იზოციანატისა და პოლიესტერის (პოლიოლის) გარდა, შედის კატალიზატორი, ამაქაფებელი და სტაბილიზატორი. მათი შერევით თხევად მდგომარეობაში მიიღება ელასტიკური პოლიურეთანი. დანამატების რაოდენობის
 +
მიხედვით, მასალა შეიძლება იყოს შემდეგ მდგომარეობაში: ბლანტ-თხევადი, ამორფული, მყარი, მაღალელასტიკური, დაბალელასტიკური, რბილი [[რეზინი]] და მყარი კრისტალური პლასტიკის სახით, ნახევრადგამჭვირვალე მოყვითალო ელფერით
 +
ან შეღებილი სხვადასხვა ფერად. მისი მექანიკური მახასიათებლები იცვლება რბილი რეზინიდან ხისტი პლასტიკის თვისებებამდე. მიეკუთვნება კონსტრუქციულ მასალებს.
 +
 
 +
პოლიურეთანულ პროდუქტებს ხშირად უწოდებენ „ურეთანს”, თუმცა არ უნდა ავურიოთ ეთილკარბამატებთან, რომელსაც დასავლეთში ასევე უწოდებენ „ურეთანს”.
 +
 
 +
[[ფაილი:Poliuretani.JPG|thumb|მარცხნივ|200პქ|ფერადი პოლიურეთანი]]
 +
 
 +
პოლიურეთანული ნაკეთობის საწყისი ფორმა არ იცვლება თბური ზემოქმედებისას, რჩება უცვლელი ჰიდრავლიკურ მოწყობილობებში გამოყენებულ ტექნიკურ ზეთებთან და სითხეებთან კონტაქტისას.
 +
 
 +
გამოიყენება ხისტი ქაფსაიზოლაციო პანელების, მანქანათა ნაწილებისა და დეტალების, [[წებო|წებოების]], [[ლაქი|ლაქების]], საღებრების, [[ჰერმეტიკი|ჰერმეტიკების]], იზოლატორების, ბურთულსაკისრების, დამცავი საფენების, სადებების, შემამჭიდროებლების, მაღალეფექტური [[ადჰეზივი|ადჰეზივების]], სინთეზური ბოჭკოების (მაგ., სპანდექსი), [[შლანგი|შლანგების]], ღეროების, სასპორტო საბურავების, დეკორატიული ქვების ჩამოსასხამი ფორმების, ფეხსაცმლის ლანჩებისა და სხვ. დასამზადებლად. აღსანიშნავია, რომ პოლიურეთანის გამოყენება შეზღუდულია დადებითი ტემპერატურული დიაპაზონით (+80°Сმდე), თუმცა მასალა შესანიშნავად მუშაობს დაბალ ტემპერატურაზე (−60°С-მდე), რის გამოც წარმატებით გამოიყენება უკიდურესი ჩრდილოეთის რაიონებში და [[არქტიკა]]ში. ალიფატური (ნაერთი, რომელიც არ შეიცავს არომატულ კავშირებს) პოლიურეთანი მდგრადია [[ულტრაიისფერი გამოსხივება|ულტრაიისფერი გამოსხივებისადმი]], რაც საშუალებას იძლევა გამოყენებული იყოს კოსმოსურ ტექნიკაშიც.
 +
 
 +
პოლიურეთანის ფიზიკური თვისებები დამოკიდებულია გადამუშავების ტექნოლოგიურ პირობებზე. სინთეტიკის თითოეული სახეობა მიიღება ექსტრუზიის, დაწნეხის, ჩამოსხმის ან ჩასხმის მეთოდით. წარმოების ასეთი მრავალფეროვნება, უამრავ დადებით თვისებასთან ერთად, გახდა მიზეზი იმისა, რომ პოლიურეთანმა თადათან შეავიწროვა [[მსოფლიო ბაზარი|მსოფლიო ბაზარზ]]ე ისეთი მასალები, როგორიცაა [[პოლიეთილენი]], [[პოლივინილქლორიდი]] და [[პოლისტირენი]].
 +
 
 +
 
 +
<gallery>
 +
ფაილი:POLIURETANIS BURTULSAKISARI.PNG|პოლიურეთანის ბურთულსაკისარი
 +
ფაილი:Dekoratiuli reroebbi.PNG|პოლიურეთანის დეკორატიული ღეროები
 +
ფაილი:Polietanuri lancha.PNG|სპორტული ფეხსაცმლის პოლიურეთანული ლანჩა
 +
</gallery>
  
სიმკვრივე – 0,03-1,25 გ/სმ<sup>3</sup>; <br />
 
სამუშაო ტემპერატურა – –60°C-დან +80°C-მდე; <br />
 
სიმაგრე შორის მიხედვით (სკალა D) – 67-98 ერთეული; <br />
 
დახურული ფორების რაოდენობა – 85-95%; <br />
 
სიმტკიცის ზღვარი გაჭიმვაზე – 32,0-45,0 მპა; <br />
 
ფარდობითი წაგრძელება გაგლეჯაზე – 450-580%; <br />
 
წინაღობა აგლეჯაზე – 75-100 კგ/სმ; <br />
 
პირობითი ძაბვა 100% წაგრძელებისას – 7,5-9,5 მპა; <br />
 
ფარდობითი ნარჩენი წაგრძელება გაგლეჯისას – < 10%.
 
  
  
 
==წყარო==
 
==წყარო==
[[სამშენებლო ენციკლოპედიური ლექსიკონი]]
+
[[კომპოზიტური კონსტრუქციები]]
 +
[[კატეგორია:კომპოზიტური მასალები]]
 +
[[კატეგორია:სამშენებლო მასალები]]
 
[[კატეგორია:პოლიმერები]]
 
[[კატეგორია:პოლიმერები]]
[[კატეგორია:კონსტრუქციული მასალები]]
 

მიმდინარე ცვლილება 16:46, 12 თებერვალი 2023 მდგომარეობით

პოლიურეთანი

პოლიურეთანი – კომპოზიტური სინთეზური ჰეტეროჯაჭვური პოლიმერია, რომელიც მიეკუთვნება სინთეზურ ელასტომერებს. მიიღო 1937 წელს გერმანელმა ქიმიკოს-ტექნოლოგმა ოტტო ვილგელმმა. წარმოადგენს პოლიიზოციანატების (პოლიამინების ფოსგენირების პროდუქტი, რომელიც წარმოიქმნება ანილინის კონდენსაციით ფორმალდეჰიდთან მჟავე კატალიზატორის მონაწილეობით) ნაერთს ჰიდროქსილის ჯგუფის რთულ ან მარტივ პოლიესტერებთან.

პოლიურეთანის შედგენილობაში, იზოციანატისა და პოლიესტერის (პოლიოლის) გარდა, შედის კატალიზატორი, ამაქაფებელი და სტაბილიზატორი. მათი შერევით თხევად მდგომარეობაში მიიღება ელასტიკური პოლიურეთანი. დანამატების რაოდენობის მიხედვით, მასალა შეიძლება იყოს შემდეგ მდგომარეობაში: ბლანტ-თხევადი, ამორფული, მყარი, მაღალელასტიკური, დაბალელასტიკური, რბილი რეზინი და მყარი კრისტალური პლასტიკის სახით, ნახევრადგამჭვირვალე მოყვითალო ელფერით ან შეღებილი სხვადასხვა ფერად. მისი მექანიკური მახასიათებლები იცვლება რბილი რეზინიდან ხისტი პლასტიკის თვისებებამდე. მიეკუთვნება კონსტრუქციულ მასალებს.

პოლიურეთანულ პროდუქტებს ხშირად უწოდებენ „ურეთანს”, თუმცა არ უნდა ავურიოთ ეთილკარბამატებთან, რომელსაც დასავლეთში ასევე უწოდებენ „ურეთანს”.

ფერადი პოლიურეთანი

პოლიურეთანული ნაკეთობის საწყისი ფორმა არ იცვლება თბური ზემოქმედებისას, რჩება უცვლელი ჰიდრავლიკურ მოწყობილობებში გამოყენებულ ტექნიკურ ზეთებთან და სითხეებთან კონტაქტისას.

გამოიყენება ხისტი ქაფსაიზოლაციო პანელების, მანქანათა ნაწილებისა და დეტალების, წებოების, ლაქების, საღებრების, ჰერმეტიკების, იზოლატორების, ბურთულსაკისრების, დამცავი საფენების, სადებების, შემამჭიდროებლების, მაღალეფექტური ადჰეზივების, სინთეზური ბოჭკოების (მაგ., სპანდექსი), შლანგების, ღეროების, სასპორტო საბურავების, დეკორატიული ქვების ჩამოსასხამი ფორმების, ფეხსაცმლის ლანჩებისა და სხვ. დასამზადებლად. აღსანიშნავია, რომ პოლიურეთანის გამოყენება შეზღუდულია დადებითი ტემპერატურული დიაპაზონით (+80°Сმდე), თუმცა მასალა შესანიშნავად მუშაობს დაბალ ტემპერატურაზე (−60°С-მდე), რის გამოც წარმატებით გამოიყენება უკიდურესი ჩრდილოეთის რაიონებში და არქტიკაში. ალიფატური (ნაერთი, რომელიც არ შეიცავს არომატულ კავშირებს) პოლიურეთანი მდგრადია ულტრაიისფერი გამოსხივებისადმი, რაც საშუალებას იძლევა გამოყენებული იყოს კოსმოსურ ტექნიკაშიც.

პოლიურეთანის ფიზიკური თვისებები დამოკიდებულია გადამუშავების ტექნოლოგიურ პირობებზე. სინთეტიკის თითოეული სახეობა მიიღება ექსტრუზიის, დაწნეხის, ჩამოსხმის ან ჩასხმის მეთოდით. წარმოების ასეთი მრავალფეროვნება, უამრავ დადებით თვისებასთან ერთად, გახდა მიზეზი იმისა, რომ პოლიურეთანმა თადათან შეავიწროვა მსოფლიო ბაზარზე ისეთი მასალები, როგორიცაა პოლიეთილენი, პოლივინილქლორიდი და პოლისტირენი.



[რედაქტირება] წყარო

კომპოზიტური კონსტრუქციები

პირადი ხელსაწყოები
სახელთა სივრცე

ვარიანტები
მოქმედებები
ნავიგაცია
ხელსაწყოები