ლა სკალა
| ხაზი 4: | ხაზი 4: | ||
შენობა აგებულია 1776-78 (არქიტექტორ ჯ. პიერმარინი), 2200 მაყურებელისათვის. შენობა აღიმართა იმ ადგილას, სადაც მანამდე იდგა ეკლესია „სანტა მარია დელა სკალა“ (აქედან მოდის თეატრის სახელწოდებაც). | შენობა აგებულია 1776-78 (არქიტექტორ ჯ. პიერმარინი), 2200 მაყურებელისათვის. შენობა აღიმართა იმ ადგილას, სადაც მანამდე იდგა ეკლესია „სანტა მარია დელა სკალა“ (აქედან მოდის თეატრის სახელწოდებაც). | ||
| − | XIX ს-ში თეატრი გახდა ერთ-ერთი გამორჩეული ცენტრი მსოფლიო საოპერო ხელოვნებაში. „ლა სკალაში“ მღეროდნენ გამოჩენილი მომღერლები: ჯ. რუბინი, ჯ. პასტა, მ. მალიბრანი, ა. პატი, ფ. ტამანიო, [[ბატისტინი მატია|მ. ბატისტინი]], ე. [[კარუზო ენრიკო|კარუზო]], თ. შალიაპინი, ტ. რუფო, ტ. სკიპა, ბ. ჯილი, მ. დელ-მონაკო, [[კალასი მარია|მ. კალასი]], რ. ტებალდი, [[გობი ტიტო|ტ. გობი]], ლ. პავაროტი, [[დომინგო პლასიდო|პ. დომინგო]] და სხვ. მოღვაწეობდნენ მსოფლიოს საუკეთესო დირიჟორები. 1898-1903 და 1921-29 | + | XIX ს-ში თეატრი გახდა ერთ-ერთი გამორჩეული ცენტრი მსოფლიო საოპერო ხელოვნებაში. „ლა სკალაში“ მღეროდნენ გამოჩენილი მომღერლები: ჯ. რუბინი, [[პასტა ჯუდიტა|ჯ. პასტა]], [[მალიბრანი მარია ფელისიტა|მ. მალიბრანი]], [[პატი ადელინა|ა. პატი]], ფ. ტამანიო, [[ბატისტინი მატია|მ. ბატისტინი]], ე. [[კარუზო ენრიკო|კარუზო]], თ. შალიაპინი, ტ. რუფო, [[ სკიპა ტიტო |ტ. სკიპა]], ბ. ჯილი, მ. დელ-მონაკო, [[კალასი მარია|მ. კალასი]], რ. ტებალდი, [[გობი ტიტო|ტ. გობი]], [[პავაროტი ლუჩანო|ლ. პავაროტი]], [[დომინგო პლასიდო|პ. დომინგო]] და სხვ. მოღვაწეობდნენ მსოფლიოს საუკეთესო დირიჟორები. 1898-1903 და 1921-29 მთავარი დირიჟორი იყო ა. ტოსკანინი. თეატრთან შემოქმედებითი კავშირები ჰქონდათ კომპოზიტორებს: [[ბელინი ვინჩენცო|ბელინი]]ს, [[როსინი ჯოაკინო|როსინი]]ს, [[დონიცეტი გაეტანო|დონიცეტი]]ს, [[ვერდი ჯუზეპე|ვერდი]]ს, [[პუჩინი ჯაკომო|პუჩინის]] და სხვ. [[საქართველო]]დან სტაჟიორად იყვნენ მივლინებულნი: [[ანდღულაძე ნოდარ|ნ. ანდღულაძე]], ზ. სოტკილავა, [[ბურჭულაძე პაატა|პ. ბურჭულაძე,]] ა. ხომერიკი და სხვ. 1955 გაიხსნა ლა სკალას ფილიალი, ე.წ. „პიკოლა სკალა“, სადაც იდგმება უპირატესად XVII-XVIII სს. აგრეთვე თანამედროვე კამერული ოპერები. ლა სკალას სპექტაკლებში სხვადასხვა დროს მონაწილეობა აქვთ მიღებული ქართველ მომღერლებს: ფ. ქორიძეს (1870-71), პ. ბურჭულაძეს, [[ათანელი ლადო|ვლ. ათანელიშვილს]], ბ. მაისურაძეს, [[ალიბეგაშვილი იანო|ი. ალიბეგაშვილს]], ნ. სურგულაძეს, ა. რაჭველიშვილს, ნ. მაჩაიძეს, ს. მჭედლიშვილს, [[გაგნიძე გიორგი|გ. გაგნიძე]]ს და სხვ. |
მიმდინარე ცვლილება 21:54, 10 მაისი 2025 მდგომარეობით
„ლა სკალა“ – (La Scala, სრული სახელმწოდება – Teatro alla Scala), საოპერო თეატრი მილანში, მსოფლიო საოპერო ხელოვნების ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი ცენტრი.
შენობა აგებულია 1776-78 (არქიტექტორ ჯ. პიერმარინი), 2200 მაყურებელისათვის. შენობა აღიმართა იმ ადგილას, სადაც მანამდე იდგა ეკლესია „სანტა მარია დელა სკალა“ (აქედან მოდის თეატრის სახელწოდებაც).
XIX ს-ში თეატრი გახდა ერთ-ერთი გამორჩეული ცენტრი მსოფლიო საოპერო ხელოვნებაში. „ლა სკალაში“ მღეროდნენ გამოჩენილი მომღერლები: ჯ. რუბინი, ჯ. პასტა, მ. მალიბრანი, ა. პატი, ფ. ტამანიო, მ. ბატისტინი, ე. კარუზო, თ. შალიაპინი, ტ. რუფო, ტ. სკიპა, ბ. ჯილი, მ. დელ-მონაკო, მ. კალასი, რ. ტებალდი, ტ. გობი, ლ. პავაროტი, პ. დომინგო და სხვ. მოღვაწეობდნენ მსოფლიოს საუკეთესო დირიჟორები. 1898-1903 და 1921-29 მთავარი დირიჟორი იყო ა. ტოსკანინი. თეატრთან შემოქმედებითი კავშირები ჰქონდათ კომპოზიტორებს: ბელინის, როსინის, დონიცეტის, ვერდის, პუჩინის და სხვ. საქართველოდან სტაჟიორად იყვნენ მივლინებულნი: ნ. ანდღულაძე, ზ. სოტკილავა, პ. ბურჭულაძე, ა. ხომერიკი და სხვ. 1955 გაიხსნა ლა სკალას ფილიალი, ე.წ. „პიკოლა სკალა“, სადაც იდგმება უპირატესად XVII-XVIII სს. აგრეთვე თანამედროვე კამერული ოპერები. ლა სკალას სპექტაკლებში სხვადასხვა დროს მონაწილეობა აქვთ მიღებული ქართველ მომღერლებს: ფ. ქორიძეს (1870-71), პ. ბურჭულაძეს, ვლ. ათანელიშვილს, ბ. მაისურაძეს, ი. ალიბეგაშვილს, ნ. სურგულაძეს, ა. რაჭველიშვილს, ნ. მაჩაიძეს, ს. მჭედლიშვილს, გ. გაგნიძეს და სხვ.
